သျဂဳႋဟ္ေပးရင္ ကြၽတ္မယ္

(ပရေလာကအေၾကာင္း ဦးစားေပး ေရးသားထားသည့္

ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ...

စစ္ဆင္ေရးပိုင္းဆိုင္ရာ အေၾကာင္းအရာမ်ားအား ...

လွ်ဳိ႕ဝွက္ထိမ္ခ်န္ ေဖာ္ျပထားသည့္အတြက္ ..

ပရေလာကဇာတ္လမ္းအေနျဖင့္သာ ဖတ္႐ႈေပးၾကပါရန္။)

နာနာဘာဝႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရန္ အေၾကာင္းဖန္ျခင္း

အခုလို ေဆာင္းဥတုကာလ ..

ျမဴေျခေတြ ရစ္ဆိုင္းလို႔ ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတဲ့အခ်ိန္ ..

တစ္ဖက္ရန္သူ႔စခန္းကုန္းအား ေမးတင္ၿပီးသည္ႏွင့္ 

အေျမာက္တပ္မွ ရန္သူ႔စြမ္းအားႏွိမ္ ပစ္ခတ္ေပးေနေသာ ..

လက္နက္ႀကီး ပစ္အားနဲ႔ ဟန္ခ်က္အညီ

တက္ ဆိုတဲ့....

ဒုတပ္ရင္းမွဴး ၏ မာန္အျပည့္ျဖင့္ ေအာ္လိုက္သံကို

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ တစ္ၿပဳိင္နက္ ..

“ထိုး !!!!!!!     က်ား !!!!!!! .......”

အံကို ႀကိတ္ ရင္ကို ဖြင့္လို႔ ..

လက္ထဲက ေသနတ္ကို တရစပ္ ပစ္ခတ္ရင္း

ရန္သူ႔စခန္းကုန္းထဲ က်ားတက္ထိုး သိမ္းပိုက္ခဲ့လိုက္တယ္ ..

“ေအာင္ၿပီ .... ေအာင္ၿပီ ... ေအာင္ၿပီ ...”

ေအာင္လံကို စိုက္လို႔ ၿပဳံးေပ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္

စခန္းကုန္းပတ္ဝန္းက်င္ကို လွည့္ပတ္ၾကည့္႐ႈျပန္ေတာ့ ..

ရန္သူ႔စခန္းတစ္ခုလံုး ရစရာ မရွိေအာင္ ..

ဖြာလန္ႀကဲလို႔ ...

ရန္သူ႔အေလာင္းေပါင္းမ်ားစြာ ..

ေနရာအႏွံ႔မွာ ျပန္႔ႀကဲလ်က္ ..

ေၾသာ္ ...

“စစ္” ဆိုတာ ဒါပါဘဲ ..

သူ သတ္လို႔ ကိုယ္ မေသရင္ ..

ကိုယ္ သတ္လို႔ သူ ေသမယ့္ ပြဲ ..

အက်ဳိးအျမတ္က ေအာင္လံ စိုက္ႏိုင္သူက ..

မေသခဲ့လို႔ ၿပဳံးေပ်ာ္ႏိုင္႐ံုသာ ...

ရန္သူ႔စခန္းကုန္း သိမ္းပိုက္ၿပီးသည္မို႔ ..

စစ္ေျမျပင္ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ ..

ေသေနတဲ့ ရန္သူ႔အေလာင္းေတြက ..

(၂၃)ေလာင္း တိတိ ..

(၂၂)ေလာင္းက ကိုယ္ခႏၶာအျပည့္အစံု ပါေပမယ့္ ..

အေလာင္းတစ္ေလာင္းကေတာ့ ..

ခါးေအာက္ပိုင္းတစ္ပိုင္းဘဲ ရွာေတြ႕ေတာ့တယ္ ..

အေပၚပိုင္းကေတာ့ လက္နက္ႀကီး တိုက္႐ိုက္ထိမွန္လို႔ 

တစ္စစီ လြင့္ထြက္သြားၿပီ ထင္ပါရယ့္ ..

ရန္သူ ဆိုေပမယ့္လည္း ..

မတတ္သာလို႔သာ တိုက္ခိုက္ေနရသူေတြ ျဖစ္တဲ့အေလ်ာက္ ..

စခန္းကုန္းနဲ႔ ေပ(၂၀၀)အကြာ ေျမျပန္႔တဲ့ေနရာေလးမွာဘဲ ..

ရန္သူ႔အေလာင္းအားလံုးကို ..

ေကာင္းမြန္စြာ ေျမျမွဳပ္သျဂဳႋဟ္ေပးလိုက္တယ္.. 

အထက္ဌာနရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္အရ ..

သိမ္းပိုက္ရရွိထားတဲ့ ရန္သူ႔စခန္းကုန္းမွာ အေျချပဳ ..

စခန္း ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ခဲ့ရတယ္ ..

အျခားတပ္ရင္းက စစ္ေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းပါ ..

လာေရာက္ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ေပးတာမို႔ ..

(၂)ပတ္ေလာက္အၾကာမွာဘဲ ..

ခံစစ္စခန္းတစ္ခုအျဖစ္ ႐ုပ္လံုးေပၚလာခဲ့တယ္ ..

“ဗိုလ္ႀကီး .. တပ္ရင္းမွဴး ေခၚေနတယ္ ..”

စစ္ေၾကာင္းမွ ဆရာတစ္ဦး လာသတင္းပို႔လို႔ ..

ကၽြန္ေတာ္ တပ္ရင္းမွဴး ရွိရာဆီ သြားလိုက္တယ္ ..

အေလးျပဳလိုက္ရင္း ..

“ေရာက္ပါၿပီ တပ္ရင္းမွဴး ...”

“ေၾသာ္ .. ေအး !!! 

လာထိုင္ ေဇာ္ႏိုင္ ...”

တပ္ရင္းမွဴး ေဘးက ဝါးၾကမ္းခင္းခံုတန္းရွည္မွာ ဝင္ထိုင္လိုက္တယ္..

“ဗ်ဴဟာ က ညႊန္ၾကားတယ္ ..

ဒီကုန္းမွာ တပ္ခြဲတစ္ခြဲ အေျချပဳထားခဲ့ရမယ္ ..

ဒုတပ္ရင္းမွဴး ဦးစီး တစ္ေၾကာင္းတစ္ခြဲကေတာ့ ..

ဝန္းက်င္လႈပ္ရွားလိမ့္မယ္ ..

အဲ့ဒါ မင္း ဦးစီးတဲ့ တပ္ခြဲ(၃)က ဒီကုန္းမွာ စခန္းထိုင္ေနခဲ့ ..

ဂ႐ုစိုက္ပါ ..

ရန္သူေတြ ျပန္လာတိုက္ႏိုင္တယ္ ..”

“ဟုတ္ .. တပ္ရင္းမွဴး ..

ကၽြန္ေတာ္ ဂ႐ုစိုက္ၿပီး ထိန္းသိမ္းပါ့မယ္ ..”

ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ ..

တပ္ရင္းမွဴးနဲ႔ ဒုတပ္ရင္းမွဴး ဦးစီးတဲ့ ..

စစ္ေၾကာင္းတပ္ခြဲေတြ ထြက္ခြာသြားၾကၿပီး ...

စခန္းကုန္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ ဦးစီးတဲ့ တပ္ခြဲ(၃)နဲ႔ ..

အျခားတပ္ခြဲေတြက ဖ်ားနာမက်န္းမာတဲ့ ..

စစ္သည္(၃)ဦးဘဲ က်န္ေနခဲ့တယ္ ..

အင္း ! အနားရတာေပါ့ေလ လို႔ ေတြးလိုက္မိတယ္ ..

နာနာဘာဝႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း

ကၽြန္ေတာ္ ေနထိုင္ရာ တဲေလး အေရွ႕မွာ ..

အစည္းအေဝးသေဘာမ်ဳိး လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔

Briefing Room ပံုစံ တဲေလးတစ္လံုး ကပ္ေဆာက္ထားတယ္ ..

ညတစ္ညမွာ အဲ့ဒီ့တဲေလးထဲမွာ  ..

ပါလာတဲ့ ေရဒီယိုေလး နားေထာင္ရင္း

ကၽြန္ေတာ့္တပ္ခြဲက ဆရာႀကီး(၂)ေယာက္နဲ႔

စကားလက္ဆံု က်ေနခ်ိန္ ..

ခန္႔မွန္း ည(၈)နာရီေက်ာ္ ..

ႏွာေခါင္းထဲမွာ ေထာင္းကနဲ ရလိုက္တဲ့ ..

အပုပ္နံ႔ေၾကာင့္ ေအာ္ဂလီဆန္ ပ်ဳိ႕တက္လာမႈကို ထိန္းရင္း ..

“အဲ့ဒါဘဲ ဆရာႀကီးတို႔ေရ ..

ဒီေကာင္ေတြက ညဆိုရင္ ေဖာက္ၿပီ ..

သူတို႔အတြက္ အမွ်အတန္းေပးေဝလည္း မကၽြတ္ ..

ဘယ္လိုေကာင္ေတြမွန္း မသိဘူး ..”

စစ္ဆင္ေရး အေတြ႕အႀကဳံအရ ..

ဒါမ်ဳိးေတြက မထူးဆန္း ..

ႀကဳံေလ့ဆံုေလ့ ရွိေနက် အျဖစ္အပ်က္ေတြ ..

အပုပ္နံ႔က အၾကာႀကီး မဟုတ္ပါဘူး ..

ကၽြန္ေတာ့္အထင္ ..

တိုက္ပြဲမွာ ေသဆံုးသြားတဲ့ ..

ရန္သူ႔အေလာင္းတစ္ခ်ဳိ႕ထဲက ..

မကၽြတ္ေသးတဲ့ နာနာဘာဝတစ္ခ်ဳိ႕ ျဖတ္သြားျဖတ္လာလုပ္ရင္း

အနံ႔အသက္ ရတယ္ ထင္တာဘဲ ..

နာနာဘာဝ က ကိုယ့္ကို ဘာမွ လုပ္လို႔မွ မရတာ ..

အလြန္ဆံုး ဝင္ပူးကပ္႐ံုေပါ့ ..

အသက္ရွိေနတဲ့ ကိုယ့္လာျပန္တိုက္ႏိုင္တဲ့ ..

ေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့ ရန္သူကိုဘဲ ..

ပိုဂ႐ုစိုက္ရမွာေလ ..

မေၾကာက္တတ္ဘူးလို႔ေတာ့ မဟုတ္ ..

ဒါေပမယ့္ သိပ္ဂ႐ုမစိုက္ျဖစ္တာပါ ..

ကၽြန္ေတာ္က ည(၁၀)နာရီဆို ကင္းတစ္ပတ္ ပတ္စစ္တယ္ ..

ၿပီးရင္ အိပ္ယာဝင္တယ္ ..

နာရီ Alarm ေပးထားတယ္ ..

သန္းေခါင္ခ်ိန္ (၁၂)နာရီခြဲမွာ တစ္ခါ ျပန္ထတယ္ ..

ကင္းေတြ ျပန္ထပ္စစ္တယ္ ..

ၿပီးရင္ ျပန္အိပ္တယ္ ..

မနက္(၄)နာရီ ျပန္ထတယ္ ..

မနက္ထိ ျပန္မအိပ္ေတာ့ဘဲ အသင့္ Stand To ..

(တိုက္ပြဲဝင္ရန္ အသင့္ ေနရာယူျခင္း)

ေန႔ခင္းက်မွ ေအးေဆး ျပန္အိပ္တယ္ ..

ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ အက်င့္ ..

နာရီ Alarm သံေၾကာင့္ 

သန္းေခါင္ခ်ိန္မွာ ႏိုးထလာခဲ့ၿပီး

ညဘက္ ကင္းသမားေတြ စနစ္တက် 

ႏိုးၾကားမႈ ရွိ/မရွိ လိုက္လံစစ္ေဆးၿပီးလို႔ ..

ကၽြန္ေတာ့္တဲဆီ ျပန္လာခဲ့တယ္ ..

ညအေမွာင္ေၾကာင့္ ဓါတ္မီးကို ေျမႀကီးေပၚ ခပ္စိုက္စိုက္ထိုးရင္း

တဲထဲ အဝင္ ..

တဲထဲမွာ လူတစ္ေယာက္ ဖ်တ္ကနဲ ျမင္လိုက္ရတယ္ ..

ယူနီေဖာင္းဝတ္ထားတယ္ ..

႐ုပ္က ကၽြန္ေတာ့္တပ္ရင္းက လူပံု မဟုတ္ ..

ေျပာမယ္ဆို လူစိမ္း ..

ပစၥတိုေသနတ္ကို က်ည္ေကာက္ထိုးလိုက္ၿပီး

တဲထိုးကို ဓါတ္မီးထိုးၾကည့္လိုက္တယ္ ..

ဝါးၾကမ္းကုတင္ေအာက္မွာပါ ေနရာမက်န္ ၾကည့္တယ္ ..

ဘယ္သူ႔မွ မေတြ႕ ..

ခ်က္ခ်င္း ရိပ္မိလိုက္တယ္ ..

တိုက္ပြဲမွာ ေသသြားတဲ့ ေကာင္ဘဲ ေနမွာ ...

နည္းနည္းေတာ့ ေက်ာစိမ့္သြားေၾကာင္း ဝန္ခံပါတယ္ ..

ေမတၱာပို႔ ဘုရားစာရြတ္ရင္း ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ

ဘာမွ မၾကာေသး ..

ႏွာေခါင္းထဲ တိုးဝင္လာတဲ့ အပုပ္နံ႔ ..

“ဟင္း ! နံလိုက္တာ ..”

ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ႏိုးလာတယ္ ..

ျခင္ေထာင္အျပင္ကို ေခါင္းထြက္ၾကည့္လိုက္တယ္ ..

“ဟာ ! ကၽြန္ေတာ့္တဲ အျပင္အစပ္မွာ လူရိပ္တစ္ခု ..

ပစၥတိုေသနတ္ကို ေခါင္းအံုးေဘးက လွမ္းယူထိုးခ်ိန္လိုက္တယ္ ..

ကၽြန္ေတာ့္ကို စကားေျပာတယ္ ..

ဗမာစကား မဟုတ္ဘူး ..

နားမလည္ဘူး ..

တိုင္းရင္းသားဘာသာစကားဘဲ ျဖစ္မယ္ ..

ကၽြန္ေတာ္လည္း ေသနတ္နဲ႔ ခ်ိန္ထားရင္း

“ေဟ့ေကာင္ ! မင္း ေျပာတာ ငါ နားမလည္ဘူး ..

ေသၿပီးရင္ ေအးေဆးေန ..

ထပ္ေသခ်င္လို႔လား?”

ကၽြန္ေတာ့္စကား နားလည္လား? 

နားမလည္ဘူးလား? မသိ ..”

အဲ့ဒီ့ေကာင္က ထပ္ေျပာတယ္ ..

ဘာေတြ ေျပာမွန္းမသိ ..

ေျပာၿပီး လွည့္ထြက္သြားလို႔ ..

ကၽြန္ေတာ္လည္း ျခင္ေထာင္အျပင္ထြက္ ..

ေသနတ္တစ္ဖက္ ဓါတ္မီးတစ္ဖက္နဲ႔ ..

တဲအျပင္ ထြက္ၾကည့္လိုက္တယ္ ..

မေတြ႕ေတာ့ဘူး ..

ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲဟ ..

ခပ္လွမ္းလွမ္းတဲအေရွ႕မွာ လူရိပ္ေတြ႕လို႔

ဓါတ္မီး လွမ္းထိုးလိုက္တယ္ ..

“ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါ ဗိုလ္ႀကီး ...”

ဆရာႀကီး ထြန္းေမာင္ ရဲ႕ အသံ ..

ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ေရာက္လာၾကလို႔ ..

ဟိုေကာင္တစ္ေကာင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို လာေႏွာင့္ယွက္ေနလို႔ဗ်ာ ..

“ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ခံလိုက္ရလို႔ ခုနကတင္ ႏိုးလာတာ ..

အဲ့ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီ အရင္လာေျခာက္ၿပီးမွ

ဗိုလ္ႀကီးဆီ ထပ္လာေျခာက္တာေနမွာ ..”

“ဟုတ္လားဗ် .. 

ဒီေကာင္ ဘာေတြ ေျပာလည္း မသိဘူး ..

ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔စကား နားမလည္ဘူး ..”

“ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း ေျပာတယ္ ဗိုလ္ႀကီး ..

ဘာေျပာမွန္းကို နားမလည္တာ ..

ဗမာစကား မတတ္ဘူးနဲ႔ တူတယ္ ..”

ျပန္အိပ္လို႔လည္း အဆင္မေျပမယ့္ အတူတူ ..

ဆရာႀကီး ထြန္းေမာင္တို႔နဲ႔ ..

Breafing Room တဲထဲမွာ စကားထိုင္ေျပာေနလိုက္တယ္ ..

မနက္မိုးလင္းတဲ့အထိဘဲ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ ..

ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ပိုင္း ..

ခံစစ္ျပင္ဆင္ျခင္းလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေဆာင္ရင္း ..

ညအခ်ိန္ ေရာက္လာျပန္ေရာ ..

စိတ္ထဲက ေတြးၾကည့္လိုက္ေသးတယ္ ..

ဒီည ဟိုေကာင္ ထပ္လာဦးမွာလား? မသိ ..

မနက္(၄)နာရီ တပ္ခြဲတစ္ခြဲလံုး Stand To လုပ္ခ်ိန္ ..

စခန္းပတ္လည္ လိုက္လံ စစ္ေဆးၿပီး ..

တဲဘက္ကို ျပန္လာေတာ့ ..

Breafing Room တဲထဲမွာ လူတစ္ေယာက္ ..

ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ ..

ဆရာႀကီး ေရႊကို ပါလာတယ္ ..

ဓါတ္မီး လွမ္းထိုးလိုက္တယ္ ..

“ဟာ ! ဟိုသရဲ ဆရာႀကီး ..”

ေျပာလည္း ေျပာ ႏွစ္ေယာက္လံုး ေသနတ္နဲ႔ ထိုးခ်ိန္လိုက္တယ္ ..

ကၽြန္ေတာ့္ထဲထဲ ေျပးဝင္သြားတယ္ ..

ဝင္ၾကည့္ေတာ့ မေတြ႕ ..

ဒီေကာင္တစ္ေကာင္နဲ႔ေတာ့ ခက္ၿပီ ..

ေန႔လည္ ထမင္းစားၿပီးလို႔ 

Breafing Room တဲထဲ ထိုင္ေနတုန္း

ဆရာႀကီး ေရႊကို၊ ထြန္းေမာင္ တို႔ (၃)ေယာက္ ေရာက္လာတယ္ ..

“လာ ထိုင္ ဆရာႀကီးတို႔ ...”

“ဗိုလ္ႀကီး ကို တစ္ခုသတင္းပို႔မလို႔ ..”

“ပို႔ေလ .. ဘာလဲ?”

အခု ညဘက္ေတြမွာ ေျခာက္လွန္႔ေနတဲ့ ..

နာနာဘာဝက ဗိုလ္ႀကီးတဲနားမွာ ျမင္ရတာ မ်ားတယ္ ..

ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ခုနကဘဲ အဲ့ဒီ့အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးေနတာ ..

ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထင္ ဗိုလ္ႀကီးရဲ႕

အခု တဲေနရာမွာမ်ား ဒီေကာင္ စြဲၿပီး မကၽြတ္တာလား? လို႔ပါ”

“အင္းဗ် .. အဲ့ဒါေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး ..

ျဖစ္ႏိုင္တာဘဲေလ ...”

“အဲ့ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စဥ္းစားထားတာက ..

ဒီတဲကို အလြတ္ထားလိုက္ၿပီး 

ဗိုလ္ႀကီးလည္း ေနရာထိုင္ရာတာ အဆင္ေျပေအာင္ 

ေနာက္တဲအသစ္တစ္လံုး ထပ္ေဆာက္လိုက္မလား? လို႔ ..”

“အဲ့ဒါလည္း ေကာင္းတာဘဲေလ ..

စိတ္သန္႔သြားတာေပါ့ဗ်ာ ..

ႏို႔မဟုတ္ရင္ အဲ့ဒီ့ေကာင္ လာလာေျခာက္ေနတာနဲ႔

ညအိပ္ရမွာေတာင္ လူက လန္႔ခ်င္ေနၿပီ ..

ဘယ္အခ်ိန္ ကိုယ့္ျခင္ေထာင္ထဲ

အတူ လာအိပ္ေနမလဲ လို႔ ..

ဟား ... ဟား ....”

ဒီတစ္ညေတာ့ ဒီတဲမွာဘဲ အိပ္လိုက္မယ္ ..

ေနာက္ေန႔မနက္က်မွ တဲကို ဖ်က္ ..

အျခားတစ္ေနရာ ေရႊ႕ေျပာင္းေဆာက္ဖို႔ စီစဥ္လိုက္တယ္ ..

Breafing Room တဲကိုေတာ့ ဒီအတိုင္း ထားခဲ့လိုက္မယ္ေပါ့ ..

ညသန္းေခါင္ခ်ိန္ ကင္းေတြ ထစစ္ၿပီး ျပန္အိပ္ ..

ခန္႔မွန္း မနက္(၃)နာရီေလာက္ ..

ျဗဳန္း !!! ဆို ..

ကၽြန္ေတာ္ ၿခဳံထားတဲ့ ေစာင္ကို ဆဲြခ်လိုက္လို႔

ကၽြန္ေတာ္ လန္႔ဖ်ပ္ၿပီး ႏိုးသြားတယ္ ..

လံုၿခဳံေရးသတိအရ ပစၥတိုေသနတ္ကို ကိုင္ ..

ျခင္ေထာင္အျပင္ကို အျမန္ ထြက္လိုက္တယ္ ..

ကၽြန္ေတာ့္ဆီ လာလာေျခာက္ေနတဲ့ နာနာဘာဝနဲ႔

ကၽြန္ေတာ္ (၇)ေပကြာကြာေလာက္ဘဲ ရွိမယ္ ..

တကယ့္ကို ကပ္လ်က္ ..

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အေနအထား ..

“@#$%_+^&! ” ဆဲဆိုလိုက္ရင္း ..

ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ထုတ္လိုက္တယ္ ..

အေနာက္ကို ဆုတ္သြားတယ္ ..

ကပ္ပစ္တာဘဲဗ်ာ ထိတာေပါ့ ..

ဒါေပမယ့္ ထိတဲ့ပံု ဒဏ္ရာရတဲ့ပံုလည္း မေပၚဘူး ..

ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္တဲ့ ..

တိုင္းရင္းသားစကား(အထင္)နဲ႔  ေျပာျပန္တယ္ ..

“ေဟ့ေကာင္ ! မင္းေျပာတာ ငါ နားမလည္ဘူး ..

ေအးေဆးေနေနာ္ ..”

အဲ့ဒီ့ေကာင္က လက္ညွဳိးလွမ္းထိုးတယ္ ..

စကားေတြ ထပ္ေျပာတယ္ ..

သူ လက္ညွဳိးထိုးလို႔ သူျပတဲ့ေနရာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ 

ကၽြန္ေတာ့္ ဝါးၾကမ္းကုတင္ ေျခရင္းဘက္ ..

ဘာမွ မရွိ ခဲယမ္းပံုးဘဲ ရွိတယ္ ..

ျပန္လွည့္ၾကည့္ေတာ့ အဲ့ဒီ့ေကာင္ကို မေတြ႕ေတာ့ဘူးဗ် ..

ျပန္ေပ်ာက္သြားၿပီ ..

ကၽြန္ေတာ္ ပစ္လိုက္တဲ့ ေသနတ္သံေၾကာင့္

တပ္ခြဲက လူတစ္ခ်ဳိ႕ ကၽြန္ေတာ့္တဲကို ေရာက္လာၾကတယ္ ..

ကၽြန္ေတာ္လည္း ႀကဳံခဲ့ရတာ ျပန္ေျပာျပတာေပါ့ ..

မနက္ Breafing Room တဲထဲမွာ ..

ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္ခြဲက ရာထူးအႀကီးပိုင္းေတြ စုလိုက္တယ္ ..

“ကၽြန္ေတာ့္ ကုတင္ေျခရင္းဘက္ကို ..

ဒီေကာင္က လက္ညွဳိးထိုးၿပီး ေျပာေနတာဗ် ...

ဘာကို ဆိုလိုမွန္းေတာ့ မသိဘူး ..”

“ဒီေကာင္ ဘလိုင္းႀကီးေတာ့ ..

ဗိုလ္ႀကီးကို မျပေလာက္ဘူးဗ် ..

အဲ့ဒီ့ေနရာကို ေသခ်ာရွာၾကည့္ရေအာင္ ဗိုလ္ႀကီး” ..

နာနာဘာဝ ျပခဲ့တဲ့ ေနရာကို ေသခ်ာၾကည့္ေတာ့လည္း

ဘာဆုိ ဘာမွ မေတြ႕ ...

ေျမႀကီး သက္သက္ဘဲေလ ..

တပ္ၾကပ္ ဇင္ေအာင္ က ..

“ဗိုလ္ႀကီး .. ဒီတဲကို ကၽြန္ေတာ္ ေဆာက္ခဲ့တာဗ် ..

ဒီတဲ ေဆာက္တုန္းက ေျမႀကီးက 

လက္နက္ႀကီးက်ည္ေတြ က်ထားလို႔ ခ်ဳိင့္ျဖစ္ေနတာနဲ႔

ကၽြန္ေတာ္ ဆက္သြယ္ေရးေျမာင္းတူးလို႔ ထြက္လာတဲ့

ေျမႀကီးေတြနဲ႔ ေျမျပန္ဖို႔ ေျမျပန္ညွိၿပီး တဲေဆာက္လိုက္တာ ..”

“ေဟ !!! 

အဲ့ဒါဆို ေျမႀကီးေအာက္မွာ တစ္ခုခု ရွိမယ္ ထင္တယ္ ..

တူးစမ္းကြာ ...”

တဲအေနာက္ဘက္ျခမ္းကို ဖ်က္လိုက္ၿပီး

စစ္သည္ေတြ ေျမတူးလိုက္ၾကတယ္ ..

သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး ..

ထြက္လာတဲ့ အပုပ္နံ႔လိႈင္လိႈင္နဲ႔အတူ ..

ျမင္လိုက္ရတာက ..

ပုပ္ပြပ်က္စီးေနတဲ့ ..

ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းသာ ပါတဲ့

ရန္သူ႔အေလာင္းတစ္ေလာင္းနဲ႔ ေသနတ္အရွည္တစ္လက္ ..

“ေသစမ္းကြာ ..

ငါ့ႏွယ့္ အေလာင္းေပၚမွာ လာအိပ္မိေနတာကိုး ..

ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလကြာ ..

ဟား ... ဟား ...

ေတြ႕ၿပီ သရဲေရ ..

မင္းရဲ႕ လက္က်န္ ခႏၶာကိုယ္ကို ေတြ႕ၿပီဟ ...

ငါတို႔ ေျမျမွဳပ္သျဂဳႋဟ္ေပးမယ္ ဟုတ္ၿပီလား?”

ၾကား မၾကားေတာ့ မသိ ..

ၾကားေအာင္ေတာ့ ေအာ္ေျပာလိုက္တာဘဲ ..

အဲ့ဒီ့ေနာက္ေတာ့ ထပ္မံတူးေဖာ္ေတြ႕ရွိတဲ့

ရန္သူ႔အေလာင္းအေပၚပိုင္းကို ..

ယခင္ အေလာင္း ျမွဳပ္ခဲ့ေပးတဲ့ ေျမပံုေတြထဲက ..

သူ႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေအာက္ပိုင္း ျမဳွပ္ခဲ့တဲ့ေနရာကို

ျမွဳပ္ခဲ့တဲ့ စစ္သည္ေတြကို ျပန္ေမးျမန္းၿပီး

ျပန္တူး ထပ္ျမွဳပ္သျဂဳႋဟ္ေပး ...

အဲ့ဒီ့ေန႔ကေတာ့ ထမင္းေတာင္ စားမဝင္ေတာ့ဘူး ..

စဥ္းစားမိတိုင္း ပ်ဳိ႕တက္လာလို႔ ..

တပ္ခြဲမွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္(၂)ေယာက္ပါတယ္ဗ် ..

Senior က်တဲ့ တပ္ၾကပ္ ရႊီလင္း(ခ်င္းလူမ်ဳိး)ကို

“ခင္ဗ်ားတို႔ ဘာသာနဲ႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါဗ်ာ ..”

ဆရာရႊီးလင္း လည္း ခရစ္ယာန္ဘာသာနဲ႔ ဆုေတာင္းေပးသလို

ကၽြန္ေတာ္လည္း တိုက္ပြဲမွာ ေသဆံုးသြားတဲ့ 

တစ္ဖက္ရန္သူမ်ားအားလံုး ..

ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ သက္ဆိုင္ရာ ဘုရားသခင္ရဲ႕

ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈကို ရရွိပါေစ ..

ေနာက္ဘဝေတြက်ရင္ ရန္သူအျဖစ္နဲ႔ ျပန္မဆံုစည္းရပါေစနဲ႔ ..

ေကာင္းရာဘံုဘဝ ေရာက္ရွိၾကပါေစလို႔ ..

ဆုေတာင္းေပးခဲ့လိုက္ပါတယ္ ..

ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ တဲ လား?

မဖ်က္ျဖစ္ မေရႊ႕ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး ..

သူျပန္လိုခ်င္တဲ့ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ အပိုင္းအစ ..

သူ႔ကို ျပန္ေပးလိုက္ၿပီေလ ..

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္လည္း ေသနတ္တစ္လက္

လက္ေဆာင္ ျပန္ေပးသြားေသးတယ္ ..

ေၾကၿပီေလဗ်ာ ...... 

ဟုတ္တယ္မလား? 

ေျမျမႇဳပ္သျဂဳႋဟ္ေပးၿပီးေနာက္ပိုင္းေတာ့ 

မည္သည့္အေႏွာင့္အယွက္မွ မၾကဳံရေတာ့ပါဘူး..

အဲ့ဒါဆို အဲ့ဒီ့ နာနာဘာဝ 

ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို နားမလည္တဲ့ ဘာသာစကားနဲ႔

လာေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာက..

သူ႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္း လက္က်န္ကို..

သျဂဳႋလ္ေပးဖို႔လား? မသိဘူးေနာ့....။

မွတ္ခ်က္ ။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တစ္ဦး၏ ကိုယ္ေတြ႕ၾကဳံျဖစ္စဥ္အား ဇာတ္လမ္းအသြင္ ျပန္လည္ ေရးသားတင္ဆက္ပါသည္။

ဖတ္႐ႈသူမ်ားအား ေက်းဇူးတင္ရိွပါသည္။

       ေလးစားစြာျဖင့္

                       လူႀကီးသား

          (၈-၁-၂၀၁၇)ရက္ေန႔(၁၄၄၅)ခ်ိန္