လမ္းမွာ အမဲးသားစားမိလို႔

ကြ်န္ေတာ္သိတက္စ အရြယ္က ေတာ့

အေမကေျပာဖူးတယ္။

``ငါ့သားးးးရထားလမ္းမွာ ဆို အျမဲတတိထား´´တဲ႔ ဒီစကား ကို

ကြ်န္ေတာ္ လူႀကီး ျဖစ္တဲ႔အထိ

မွတ္မိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႔ေသာ အခါ က ကြ်န္ေတာ္ အေမေျပာခဲ႔တဲ႔စကားကို ေမ့သြားတယ္။ အဲ႔ဒီေန႔က ကြ်န္ေတာ္အတြက္ ကံဆိုးတဲ႔ေန႔လို႔ ေျပာရမလားေပါ့။

ကြ်န္ေတာ္နာမည္ (ပူျပင္း)

ကြ်န္ေတာ့္အသက္ (18)နွစ္ျဖစ္သည္။

ကြ်န္ေတာ့္ အမ်ိဳးေတြ ကေတာ့

ကြ်န္ေတာ့ကို ရခိုင္ဘာသာစကားနဲ႔

(သားေခ်)လို႔ ေခၚတယ္။သားေခ် ဆိုတာ ဗမာလို သားေလး /တူေလး

အဲ႔လိုျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ့္ အေဒၚေတြက ရခိုင္လူ မ်ိဳး ေတြျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ လူလဒ္ 

တန္းစားျဖစ္သည္။ သူေဌး သူႀကြယ္မဟုတ္။ ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္သည္ ေစ်းေရာင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ေဈးသယ္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ေငြ သံုးနိုင္စြဲးနိုင္သည္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရလွ်င္ 

ေငြ အသံုးအစြဲးႀကမ္းသည္။

ေငြအသံုးအစြဲး ႀကမ္းသေလာက္

အလုပ္ႀကိဳးစား သည္။အလုပ္ဆိုလွ်င္

ေန႔မနား ညမနားလုပ္သည္။ေဈးေရာင္ း ကုန္ ပစၥည္း မ်ား ေန႔တိုင္းျမိဳ႔ထဲးမွာ

သြားသြားဝယ္ေနရသည္။ျမိဳ႔ထဲ သည္။

ကြ်န္ေတာ္၏အလုပ္ ဟူ၍ေျပာလွ်င္ပို

မွန္ လိမ့္မည္။ကြ်န္ေတာ္သည္ သမိုင္း

7 လမ္း ေနသည္။ 

ကြ်န္ေတာ္သည္ သရဲကားဆိုလွ်င္

ရုပ္ရွင္ကားမ်ားသာႀကည့္ဖူးသူျဖစ္သည္။အဲ႔ဒီေန႔က ကြ်န္ေတာ့္ ကံဆိုးသည္။

သရဲ ဆိုတာ ထင္ထင္ရွားရွား ႀကီးကိုျမင္ခဲ႔ရသည္။

ျဖစ္ပံုက ဒီလိုဗ်?????

အဲ႔ဒီေန႔က ကြ်န္ေတာ္ေဈးေရာင္း ျပီး

ျပန္လာသည္။စိတ္မ်ား မႀကည္

ျဖစ္ေနသည္ ေဈးေရာင္းမေကာင္း

ဝယ္သူ မ်ားနွင္ စကားေျပာအဆင္မေျပ ဘုနွင့္ေဘာက္

ပဲ ။ကြ်န္ေတာ္အိမ္ေရာက္တဲ႔အထိ

စိတ္ဆိုးမေျပေသး ။ေဈးေရာင္းကုန္ပစၥည္း မ်ားဝယ္ရန္

အစီအစဥ္ ရွိေသးသည္။ျမိဳ႔ထဲသို႔သြားရအံုးမည္။

ကြ်န္ေတာ္ျမိဳ႔ထဲသြားခါနီး ကြ်န္ေတာ္အေဒၚက စကားလွမ္းေျပာသည္။

``သားေခ် မင္းလမ္းႀကံဳရင္အမဲးသားတုတ္ထိုးဝယ္ခဲ႔ေနာ္´´

ကြ်န္ေတာ္ စိတ္တိုေနရတဲ႔အထဲ

ကြ်န္ေတာ့္ကို သားေခ် တဲ႔ 

ကြ်န္ေတာ္အရြယ္ကသားေခ်တဲ႔လား

သားႀကီးလို႔ေခၚလို႔မရဘူးလားဟူ၍ေတြးလိုက္ မိသည္ ။ စိတ္တို ေနသည့္အခ်ိန္မိႈ႔ စကားေျပာလွ်င္ အမွားပါမည္ စိုး၍ ကြ်န္ေတာ္ဘာစကားမွမေျပာပဲ လမ္းထိပ္သို႕ထြက္ခဲ႔သည္။

ဘုရင့္ေနာင္လမ္းဆံုမွ 39ကားစိးသည္။

ကြ်န္ေတာ္စိတ္မႀကည္ သည့္အခ်ိန္မိႈ႔

မည္သူနွင့္မွစကားေျပာအဆင္မေျပ

ကားကလည္း က်ည္း ေတာ့

စီး၍အဆင္မေျပ တိုးေဝွ႔ ျပီးစီးေနရသည္။ ကြ်န္ေတာ့စိတ္ထဲမွာေတာ့ အိမ္ျပန္ရင္

ရထားစီးျပီးျပန္မယ္ဟူ၍ေတြးလိုက္သည္။ လမ္းကလည္းပိတ္ေနေတာ့ 

ေန႔ခင္း2နာရီမွ ျမိဳ႔ထဲေရာက္သည္။

ကြ်န္ေတာ္လိုအပ္သည့္ပစၥည္း မ်ားဝယ္သည္။ 4နာရီမွ ဝယ္စရာမ်ား ကုန္သြားသည္။ေျခေထာက္မ်ားလဲ

ေညာင္းေနျပီ စိတ္ထဲမွာလဲ စိတ္ညစ္ေန

တာေလးနည္းနည္းေပါ့သြားသည္။

ဒီလိုနဲ႔ အထုပ္မနိုင္မနင္း နဲ႔ဘိန္းစားတန္း ကိုသြားသည္။

နည္းနည္းေတာ့ စပ္စု တက္တယ္ဗ် 

ကြ်န္ေတာ္က ။  ကြ်န္ေတာ္ဘိန္စားတန္းေရာက္ေတာ့

အေဟာင္းပစၥည္းဘာဝယ္ ရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားသည္ ။

စဥ္းစား၍မရ အခ်ိန္ကုန္သြားပဲ အဖတ္တင္တယ္ ညေန႔ 6နာရီထိုးေနျပီေလ။ အဲ႔အခ်ိန္မွာကြ်န္ေတာ္ကံစဆိုးသည္။

ကြ်န္ေတာ္ပစၥည္းမ်ားမနိုင္မနင္းနဲ႔ ရထားစီးဖို႔ ဘူတာသို႔သြားသည္။

ေခြ်းမ်ားလဲ အလြန္ထြက္လာသည္။

အရမ္းပင္ပန္းေနျပီ ေျခေထာက္မ်ားပင္မသယ္ခ်င္ေတာ့။

ဗိုက္ကလဲဆာလာသည္။ ရထားဘူတာေရာက္ေတာ့ 7နာရီထိုးသြားျပီ ။ ဗိုက္ဆာေနသည့္ျပသာနာကိုအရင္ရွင္းဖို႔စိတ္ကူးလိုက္သည္။ ဘူတာသို႔ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အမဲးသားတုတ္ထိုး သယ္ကိုျမင္သည္။

ေဈးသယ္အခ်င္းခ်င္းမိႈ႔အားေပးခ်င္သည့္ စိတ္နဲ႔ ဗိုက္ဆာလာတာနဲ႔ ဝင္စားပစ္လိုက္ေတာ့သည္။အဲ႔ဒီအခ်ိန္

ကြ်န္ေတာ္ ေဘးနားမွာ မိန္းမတစ္ေယာက္ထိုင္ေနသည္။

ကြ်နိေတာ့္ကိုလဲစိုက္ႀကည့္ေနသည္။

အစ ကေတာ့ သတိမထားမိ 

ဗိုက္နည္းနည္းျပည့္လာေတာ့ 

အဲ႔ဒီမိန္မႀကီးက ထိုင္၍စိုက္ႀကည့္ေနသည္ကို သတိထားမိသြားသည္။ကြ်န္ေတာ္လဲ 

ကြ်န္ေတာ့ရဲ႔အေဒၚအတြက္ ဒုတ္ထိုး

ဝယ္လိုက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ကသနားတက္တယ္ဗ်။

အဲ႔ဒီမိန္းမႀကီးဖက္လွည့္ျပီး ကြ်န္ေတာ္ေမးလိုက္သည္။ ``ဗိုက္ဆာလို႕လာအမ´´

စကားျပန္မေျပာ ေခါင္းညိမ့္ျပသည့္။

အမဲးသားဒုတ္ထိုးသယ္ ေဈးသယ္ မိန္းမက ကြ်န္ေတာ့ကိုႀကည့္သည္။

ျပီးေတာ့ကြ်န္ေတာ္ႀကည့္တဲ႔ေနရာကို ႀကည့္သည္။ျပီးေတာ့ကြ်န္ေတာ့ကို

ရူးေနလား ဟူးေသာ မ်က္လံုးမ်ိဳးနွင့္

စကားလွမ္းေျပာသည္။

``ဟဲ႔ေကာင္ေလး နင္ဘယ္သူ႔ကိုစကားလွမ္းေျပာေနတာလဲ ဘယ္သူမွမရွိပဲ တစ္ေယာက္ထဲစကားေျပာေနတာလား´´ကြ်န္ေတာ္ေႀကာင္စီစီျဖစ္သြားသည္။

ကြ်န္ေတာ္ ျမင္ျပီး ဒုတ္ထိုးသယ္မိန္းမ

မျမင္တာလား ဟုေတြးမိသည္။

ကြ်န္ေတာ္ ႀကက္သီးထလာသည္။

သရဲလားမသိဘူး ဆိုျပီးစိတ္ထဲကေတြးလိုက္သည္။

ျပီးေတာ့ အရဲ စြန္႔ျပီးလွည့္ ႀကည့္လိုက္သည္ ။

မရွိေတာ့။ကြ်န္ေတာ္ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။

စားလက္စ အမဲးသားေတာင္မ်ိဳမက်ေတာ့။

``ေဘာ္းးးးးးးးးး´´(ရထားလာသံ)

စားထားသေလာက္ပဲ ပိုက္ဆံ အျမန္ရွင္းလိုက္သည္။ ရထားလက္မွတ္အျမန္သြားဝယ္လိုက္သည္။``ကီြးးး ဂ်ဳန္းဂ်န္း ´´

ရထားအေရွသို႔ေရာက္လာသည္။

ပစၥည္းထုပ္ မနဲးးမ ၍ ရထားေပၚတက္မည္အလုပ္ သရဲမ က

ကြ်န္ေတာ့္အေရွ ရထားအေပါက္ဝက ေစာင့္ေနေလရဲ႔ ။ကြ်န္ေတာ့မွာ သူမ်က္နာကိုႀကည့္ျပီး ေႀကာက္စိတ္

အႀကီးႀကီးဝင္လာသည္။ ရထားကလဲထြက္ေတာ့မည္။

ဒီသရဲမ ဒုကၡေတာ္ေတာ္ေပးတာပဲ ဟူ ေတြးမိေသးသည္။ကြ်န္ေတာ္မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး အထုပ္မ်ားနွင့္ရထားေပၚတက္လိုက္သည္။ရထားကလဲ ကြ်န္ေတာ္အေပၚေရာက္ျပီဆိုတာနဲ႔

စေမာင္းသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ထိုင္ခံု တစ္ေနရာ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။

သရဲမက မသြားေသးဘူးဗ်ာ

ကြ်န္ေတာ့္ေရွမွာဒူးေထာက္ျပီးထိုင္ေနသည္။ကြ်န္ေတာ့မွာ ရင္တုန္ပန္းတုန္

ဒူးမ်ားလဲတုန္  အသံေတြလဲတုန္ ေပါ့

ေႀကာက္ပါတယ္ဆိုမွ သူကျဖဲေျခာက္

ေနတယ္။ အဲ႔ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့စိတ္ထဲ

သူအမဲးသားစားခ်င္လို႔ လိုက္လာသလားမသိဟုထင္မိသည္။

သူက ေခါင္းညီမ့္ျပသည္။

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲေျပာသမွ်သူႀကားေနရသလားဟုေမးလိုက္သည္။

သူကေခါင္းညိမ့္ျပသည္။

အဲ႔ဒါနဲ႔ကြ်န္ေတာ္လဲေႀကာက္ေႀကာက္နဲ႔

ကြ်န္ေတာ့အေဒၚအတြက္ ဝယ္လာတဲ႔

အမဲသားအထုပ္ ကို ဖြင့္ျပီး စားပါဟု

စိတ္ကေန ေျပာျပီး အျပင္သို႔ လြင့္ပစ္

ခဲ႔သည္။သူလဲေျပာက္သြားသည္။

သမိုင္ဘူတာလဲေရာက္ျပီ။

ရင္ထဲအလံုးႀကီးလဲက်သြားသည္။

ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွရထားမစီးေတာ့ဟူဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။   END

ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ေရးသူ  စာနဂါး