ဘ၀ေျပာင္းလို ့ေသဆံုးသြားတဲ ့
သက္႐ွိ သဲေျမလက္တစ္ဆုပ္စာ
ဟာ လူျပန္ျဖစ္တဲ ့အေရအတြက္
ကလက္သည္းခြံမွာ ကပ္က်န္ေန
တဲ ့သဲမွံဳေလးေလာက္ပဲလို ့ဘုရား
႐ွင္ကေဟာခဲ ့တယ္။
သရဲတေစၦ ဒီေလာက္မ်ားတာေနာ္။
ျဒပ္ထု ထုနဲ ့ထည္နဲ ့မျမင္ရလို ့သာ
ဒါေၾကာင္ ့လမ္းေလွ်ာက္ရင္လက္
ကိုမလိုအပ္ပဲ လွႈပ္ယမ္းမေလွ်ာက္
ဖို ့တားျမစ္ထားတာ အပေလာက
က မိမိေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာဘယ္
ေလာက္မ်ားေနလဲ။လမ္းေလွ်ာက္
ရင္ေတာင္၀င္တိုက္မိတိုးမိေနမွာ
လက္နဲ ့႐ိုက္ပုတ္မိရင္နာက်င္႐ွာသ
တဲ ့။
ဒီေလာက္မ်ားတဲ ့သရဲေတြအဟုတ္
႐ွိတယ္ဆိုရင္ ယံုမလား ?
အေမနဲ ့သရဲ အအုပ္။
---------------------
သားနဲ ့ေခၽြးမ အလုပ္အရမ္းမ်ားလို ့
သူတို ့ငွားထားတဲ ့ျခံက်ယ္တိုက္
ဟီး လူမနီးတဲ ့မဟာျမိဳင္မွာ အိမ္အ
ကူ မေလး နဲ ့သြားေစာင္ ့ေပးရ
တယ္။
သားတို ့ကအလုပ္မ်ားတဲ ့အထဲအ
ေဆာက္အဦးကလည္းေဆာက္ေန
ေတာ ့တေနကုန္အိမ္မကပ္ၾကအိပ္
ခါနီးမွျပန္လာမနက္ေစာေစာထြက္
ေန ့တဓူ၀ မေလးနဲ ့ႏွစ္ေယာက္ထဲ
ခ်က္ျပဳတ္စားၾက တီဗီၾကည္ ့ၾက
ဆိုဒ္ထဲကအလုပ္သမားေတြပစၥည္း
လာယူရင္ တံခါးဖြင္ ့ေပး ဖုန္းလာ
ရင္လက္ခံေျပာဒါပါပဲ။
ျခံက်ယ္ၾကီးမွာတိုက္အၾကီးၾကီးလူ
က၂ေယာက္ထဲ တခါတေလမေလး
ေစ်း၀ယ္ထြက္ရင္တေယာက္ထဲ။
အစကမသိဘူး။ ေနာက္ေတာ ့သိ
လာတယ္ အခန္းတံခါးဖြင္ ့ရင္အထဲ
ကတြန္းထားတာမ်ိဳးအျပင္ထြက္ရင္
လံုျခည္လိုက္ဆြဲတာမ်ိဳး တိုက္ဆိုင္
တာမဟုတ္ခဏခဏ။ ၾကာေတာ ့
အတင္ ့ရဲလာသလားမသိဘူး။
ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရီသံေတြပါေပးတယ္။
ေန ့ခင္းေၾကာင္ေတာင္ေအာက္
ထပ္မွာတီဗီထိုင္ၾကည္ ့ေနတံုးမ်က္
လံုးေဒါင္ ့မွာေလွကားေပၚကက
ေလးေတြေျပးဆင္းလာသလိုထင္ရ
လို ့ဖ်တ္ကနဲ ေလွကားဖက္လွည္ ့
ၾကည္ ့လိုက္ရင္ဘာမွမေတြ ့ဘူး။
မေလးက
" ဖြားဖြားၾကီး ဘာၾကည္ ့တာလဲ
ကေလးေတြေလွကားေပၚေဆာ ့ေန
တာလား " တဲ ့
" ဟင္ ညီးကဘယ္လိုသိတာလဲ"
" သမီးလဲ အဲလိုထင္လို ့ၾကည္ ့ေန
တာ ဖြားဖြားၾကီးဒီအိမ္ကသရဲေျခာက္
သလားမသိဘူးေနာ္တဲ ့"
သူေၾကာက္မွာစိုးလို ့မဟုတ္ပါဘူး
စိတ္ထင္လို ့ပါေအ ဆိုေတာ့သမီး
အ၀တ္ေလွ်ာ္ေနတံုး ေဘးမွာငုတ္
တုပ္ကေလးေတြလာထိုင္ေနၾက
တယ္။ညီးေသခ်ာျမင္ရလို ့လား။
အခုလို၀ိုးတိုး၀ါးတားေပါ ့အဲ တခါ
တေလ ဘိုထိုင္ အိမ္သာအဖံုးေတြ
တ၀ုန္း၀ုန္းတျဗန္းျဗန္းလာလုပ္တာ
ဖြားဖြားၾကီးရဲ ့။
ဟုတ္ရဲ ့လားေအ
ဟုတ္တယ္ ည ည တံခါးလက္ကိုင္
ဘုလာလာလွည္ ့တယ္
ညီးေၾကာက္လား
ေၾကာက္တာေပါ ့ဖြားဖြားရဲ ့သမီး
ကျပန္ခ်င္ျပီ အကိုတို ့ကိုမေျပာရဲ
လို ့။
သားတို ့လင္မယားကေတာ ့ဘာမွ
မသိ မိမိကိုယ္တိုင္လည္းတိတိက်
က်မေတြ ့ေတာ့ေျပာျပမေနဘူး။
မေလးကျပန္ခ်င္တယ္ပဲေန ့တိုင္း
ေျပာေနတယ္။
ဖြားဖြားသိလား ဒီတိုက္ၾကီးကအ
ရင္တံုးက ကေလးေတြအေဆာင္
တဲ ့။
ညီး ဘယ္သူေျပာတာလဲ။
အရပ္ထဲကလူေတြေျပာတာ မီး
ေလာင္သြားလို ့ျပန္ျပင္ေဆာက္
ထားတာတဲ ့ကေလးေတြအမ်ား
ၾကီးေသထားတာလို ့ေျပာတယ္။
သူေျပာမွေၾကာထဲကစိမ္ ့လာတယ္
အဲေန ့ပဲသားကိုေျပာရတယ္
မင္းတို ့လည္းအိမ္ကပ္တာမဟုတ္
စားေတာ့လည္းအျပင္ ငါတို ့ဘာ
သာခ်က္ျပဳတ္စားနဲ ့ေကာင္မေလး
လည္းျပန္ခ်င္ျပီ ငါလည္းပ်င္းျပီ
အေဆာက္အဦးကလည္းျပီးေတာ့
မွာဆိုေတာ့နဲနဲက်န္တဲ ့ပစၥည္းေတြ
ေ႐ႊ ့ျပီးအိမ္ေသာ့ပိတ္ခဲ ့ရတာပဲ
လို ့ေျပာျပတယ္။ ပစၥည္းသယ္ဖို ့တ
ရက္ေလာက္ေတာ့ေစာင့္ေပးပါဦးတဲ ့ေကာင္မေလးကေပ်ာ္လို ့။
အဲဒီညပါပဲ။
မီးကညဦးကတဲကပ်က္သြားတယ္
ခါတိုင္းသား႐ွိရင္မီးစက္နိုးရဲ ့
လမိုက္ရက္လည္းျဖစ္ ေစာေစာအိပ္ယာထဲ၀င္ၾကတယ္
မေလးကသူ ့အခန္းထဲျပန္သြားရဲ ့
ျပဴတင္းေပါက္ျမင္ရတဲ့ဟိုဖက္ျခံက
သရက္ပင္အုပ္အုပ္ၾကီးက ေလ
တိုက္တိုင္းမဲမဲလွဳပ္လွဳပ္
ဒီျခံကအေဆာက္အဦးလည္းမ႐ွိ
သရက္ပင္ေတြသာ
ေနခင္းေန ့လည္ေတာင္ဆိုင္ကယ္
တို ့ကားတို ့အသြားအလာၾကဲရတဲ ့
အရပ္ညဖက္က်ေတာ ့တိတ္ဆိပ္
လို ့။ဟိုဖက္လမ္းေတာ့အသြားအ
လာ႐ွိရဲ ့ေခြးေလေခြးလြင့္ေတြက
လည္းမ်ားမွမ်ား အူလိုက္ၾကတာ
လည္းေျခာက္ျခားစရာ။တရားလဲ
မွတ္မရ တရားစာအုပ္ဖြင္ ့တ႐ုတ္မီး
အိမ္ေလးနဲ ့ဖတ္ေနတယ္။မေလး
ကေစာေစာပိုင္းအခန္းထဲအတူလာ
ေနျပီးအိပ္ခ်င္လို ့သူ ့အခန္းျပန္သြာ
ခဲ ့ျပီအတူေခၚအိပ္ခ်င္ေပမဲ ့ ႏွစ္
ေယာက္မအိပ္တတ္တာၾကာျပီ။
စာဖတ္ေနတံုး၁ေယာက္ေယာက္
ကလာငံု ့ၾကည္ ့ေနသလိုခံစားရ
တာနဲ ့စာအုပ္ဖယ္ျပီးေဘးပတ္၀န္း
က်င္ၾကည္ ့ေတာ့လည္းဘာမွမ႐ွိ
စာအုပ္ျပန္ဖတ္လိုက္ ငံု ့ၾကည့္ေန
လိုက္စိတ္ထဲကေၾကာက္လာတာနဲ ့
မီးမပိတ္ပဲမ်က္လံုးမွိတ္ေနလိုက္
တယ္။မေလးအသံေတာ့မၾကားရ
ဘူးအိပ္မ်ားေပ်ာ္သြားလားမသိ။
ခဏေလးေလာက္ပါပဲ
ဒူးေခါင္းႏွစ္ဖက္လံုးကိုဆတ္ဆတ္ခါ
ေအာင္လႈပ္လို ့ ထ ထ ထ နဲ ့လာ
ဆြဲခါတာခံလိုက္ရတယ္။ကမန္းက
တန္းေခါင္းေထာင္ၾကည္ ့ေတာ့တ
႐ုတ္မီးအိမ္ မွိန္မွိန္ေအာက္မွာက
ေလး၂ေယာက္တစ္ေယာက္ကမိန္း
ခေလးၾကက္ေတာင္စီးေလးနဲ ့တစ္
ေယာက္ကေယာကၤ်ားေလး၀၀ကစ္
ကစ္ ၈ႏွစ္၁၀ႏွစ္၀န္းက်င္ေလးေတြ
တကယ္လိုလိုအိမ္မက္လိုလို။
အိမ္မက္မဟုတ္တာလည္းေသခ်ာ
သိေနတယ္။႐ုတ္တရက္ေတာ ့သရဲ
တေစၦကိုသတိမရဘူး ေၾကာင္ျပီး
ၾကည္ ့ေနမိတယ္။ၾကည္ ့ေနရင္းဦး
ေႏွာက္အသိကဒီအိမ္မွာကေလးမ
႐ွိဘူးဆိုတဲ ့အသိ၀င္လာမွၾကက္သီ
ေတြ ဖ်န္းခနဲထ ေခါင္းေတြပူ အ
သက္႐ွဳက်ပ္လာတယ္ေတာ္႐ံုေသြး
တိုးႏွစ္လံုး႐ွိရင္အသက္ပါေလာက္
တဲ ့အျဖစ္ပါ။
သတိ၀င္လာမွ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္
ကို႐ံုးကန္ျပီး သြားစမ္း သရဲေတြ
လို ့မ်က္စိမွိတ္ အသံကုန္ဟစ္လိုက္
မိတယ္။မ်က္စိျပန္ဖြင္ ့ေတာ့တစ္
ေယာက္မွမ႐ွိေတာ့ဘူး။လူလဲေခၽႊး
ေတြ႐ႊဲနစ္ေမာဟိုက္ေနျပီ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ
မေလးအိပ္တဲ ့အခန္းဖက္က
အား း း ဆိုတဲ ့အသံနက္ၾကီးထိတ္
လန္ ့စဖြယ္ၾကားလိုက္ရတယ္။
ကမန္းကတန္းထလို ့တံခါးကိုေျပး
ဖြင္ ့ပါတယ္ လက္ကိုင္ေသာ့ဘုကို
လွည္ ့လို ့ရေပမဲ ့ဆြဲဖြင္ ့လို ့မရဘူး
အျပင္ကတေယာက္ေယာက္ဆြဲ
ထားတာသိသာတယ္။တံခါး႐ြက္က
ပါလာလိုက္ ျပန္ပိတ္သြားလိုက္တ
ေယာက္ေယာက္နဲ ့ျပိဳင္ဆြဲရသလို
ပါပဲ။ဘုရားစာ႐ြတ္ျပီးအားကုန္ဆြဲ
ေတာ့၀ုန္းဆိုေမြ ့ယာေပၚပက္လက္
လန္အားလြန္က်သြားတယ္ တံခါး
ကပြင္ ့သြားတယ္ ခိုးခိုးခစ္ခစ္ က
ေလးတအုပ္ရီေမာသံ အခန္းအျပင္
အေမွာင္ထဲက ၾကားရတယ္။
မေလးအတြက္စိတ္ပူတာနဲ ့အခန္း
ထဲကခပ္သြက္သြက္ထြက္ေတာ့
ေလွကားနားမေရာက္ခင္ပဲျခံ၀က
သားတို ့ကားဟြန္းသံကိုၾကားရ
တယ္။ မေလးအခန္းဖက္သြားရမ
လို ျခံတံခါးသြားဖြင္ ့ရမလို ခ်ီတံုခ်
တံုျဖစ္ေနတံုး မိမိကိုယ္ခႏၶာရဲ ့ေဘး
က ႐ႊတ္ကနဲ ့ရိပ္ကနဲ ေလတိုးသံ
ေတြနဲ ့ကေလးသရဲ အုပ္ျဖတ္ေျပး
ေနၾကတာ သိ႐ွိခံစားေနရတယ္။
ေစာေစာကေလာက္ေတာ့မလန္ ့
ေတာ့ဘူး။ကားဟြန္းသံကလည္းအ
ဆက္မျပတ္မို ့ျခံတံခါးဆီေျပးရတ
ခါးဆီေျပးရတယ္။
တုန္တုန္ရီရီျဖစ္ေနတဲ ့မိမိကိုၾကည္ ့
ျပီးသားတို ့လင္မယားကနားမ
လည္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။စကားလဲမ
ေျပာနိုင္ေတာ ့ဘူးမေလးအခန္း
ဖက္လက္ညိွဳးပဲထိုးျပနိုင္တယ္။
ခဏေနေတာ့သတိလစ္ေနတဲ ့မ
ေလးကိုဧည္ ့ခန္းသယ္လာျပီး သတိရေအာင္ျပဳစုေနၾကတယ္။
မေလးထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္လာ
ေတာ့အေၾကာင္းစံုကိုသူတို ့လင္မ
ယားေမးျမန္းေနၾကတယ္။မိမိက
ေတာ့ေယာကၤ်ားဆီဖုန္းေခၚျပီးည
တြင္းျခင္းလာေခၚခိုင္းအိမ္ျပန္ခဲ ့တာ
ဟိုရက္က သားတို ့ဆြမ္းကပ္ တရားနာတာေတာင္ အဲဒီအိမ္ကို
မသြားျဖစ္ခဲ ့ေတာ့ပါ။
အိုးစူး
သရဲဒီေလာက္ေပါတာေရးစရာမ႐ွိ
ဘူး kogyi နဲ ့sky ေရ ။ေတြးပုခ်ိ။
No comments:
Post a Comment