တစ္ျခားအခန္းေတြထက္ ပိုက်ယ္တာကတစ္ေၾကာင္း/ ေလဝင္ေလထြက္ေကာင္းတာကတစ္ေၾကာင္း/ ေခတ္မဆန္ဘဲ ေရွးဆန္ဆန္ျပင္ဆင္ထားတာကတစ္ေၾကာင္း
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ သမိုင္းေမဂ်ာနဲ႔ေက်ာင္းၿပီးထားတဲ့ ကြ်န္ေတာ္အမ်ားသူငါထက္ေစ်းပိုေပးၿပီးဝယ္ယူလိုက္တယ္ နဂိုရွိေနတဲ့ပစၥည္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေရွးေရွးကပစၥည္းေလးေတြျဖစ္ေနတယ္ ဘီသံုးေျခာင္းလဲေတြ႔တယ္ ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းေနၿပီ ေနာက္မိန္းမအသံုးအေဆာင္ပစၥည္းအခ်ိဳ႕နဲ႔ မိန္းမအဝတ္အစားသံုးထည္ေတြ႔တယ္ ကြ်န္ေတာ့္ပစၥည္းေတြေရႊ႕လာတဲ့ေန႔မွပဲ ကြ်န္ေတာ္အတြက္မလိုတာေတြဖယ္ရမွာပဲ ရုတ္တရက္ ပြဲစားအဖြားႀကီးလာေျပာတာကိုသတိရမိတယ္
" လူေလး ဒီအခန္းထဲကပစၥည္းေလးေတြကို ျဖစ္ႏိုင္ရင္
လြင့္မပစ္ဘဲ အခန္းတစ္ေနရာရာမွာ သိမ္းထားေစခ်င္တယ္ကြယ္ "
သူဘာ့ေၾကာင့္ေျပာခဲ့လဲ ဆိုတာေတာ့ကြ်န္ေတာ္မသိဘူး ကြ်န္ေတာ့္အတြက္မလိုရင္ေတာ့ လြင့္ပစ္ရမွာပဲေလ မိန္းမအသံုးအေဆာင္ေတြကမ်ားေနတာကိုး ေတြးေတာရင္းနဲ႔ပဲ မွန္တင္ခံုေပၚက ႏူတ္ခမ္းနီေတာင့္ အေဟာင္းေလးကို ျပတင္းတံခါးေပါက္ကိုဖြင့္ၿပီး ခပ္ေဝးေဝးကိုလြင့္ပစ္လိုက္မိတယ္ အဲ့ဒီ့ႏူတ္ခမ္းနီေတာင့္ေလးေျမေပၚက်သြားတဲ့အထိ လိိုက္ေငးၾကည့္ေနရင္း ႏူတ္ခမ္းနီေတာင့္က်ေနတဲ့ေနရာနဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းေလးမွာ ေရကန္ႀကီးတစ္ကန္ရွိေနတာသတိထားမိလိုက္တယ္ ေရကန္ေဘးမွာလဲ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ေကာင္ေလးေတြ ေဆာ့ေနၾကတယ္ မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေရကန္နားေလးမွာ ကားကက္ဆက္ဖြင့္ၿပီးကေနေလရဲ႕
ေတာ္ေတာ္သာယာတာပဲ
တံခါးေတြေသခ်ာလိုက္ပိတ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ျပန္လာခဲ့တယ္ ေနာက္တစ္ပတ္ထဲမွကြ်န္ေတာ္ေျပာင္းလာမွာမို႔ေလ အခန္းကိုေတာ့ တစ္ျခားဘာမွေထြေထြထူးထူးရွင္းလင္းမထားရေသးဘူးေပါ့
ကြ်န္ေတာ္ ေျပာင္းလာတဲ့ရက္မွကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းေတြေနရာခ်ရင္းရွင္းေတာ့မယ္ မဟုတ္ရင္ႏွစ္ခါပင္ပန္းမွာေပါ့ လူဝင္တဲ့အခန္းတံခါးကိုပိတ္ၿပီး ေလွကားအတိုင္းဆင္းလာခဲ့တယ္ ညေနလဲေရာက္ေနျပန္ တိုက္မွာေနတဲ့သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ ေငြေၾကမတတ္ႏိုင္တဲ့သူကမ်ားေနေတာ့ ေလွကားမီးေတာင္မရွိဘူး ကြ်န္ေတာ္လာမွ ေလွကားမီအလွဴေလးလုပ္ရမယ္ ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ဆင္းလာရင္း ငါးထပ္အေရာက္မွာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ဆံပင္ကုတ္ဝဲေလးနဲ႔ တိုက္ခန္းအျပင္ကိုေငးၾကည့္ေနတယ္ ေမွာင္ကလဲေမွာင္ေနေတာ့ ေသခ်ာေတာ့မျမင္ရဘူး ေရေတြလဲစိုရြဲေနတယ္ သူမဝတ္ထားတဲ့ ဂါဝန္ကေနေတာင္စီးက်ေနတယ္ ေအာ္ဒီေကာင္မေလးနယ္ ေရးကန္မွာေရကူးၿပီးျပန္လာတာထင္တယ္ ကိုယ္အိမ္ကိုမျပန္ဘဲ ဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲမသိဘူး
စိတ္ထဲကေတြးေတာရင္း သူမကိုေက်ာ္ၿပီးေလွကားအတိုင္းပဲ ကြ်န္ေတာ္ဆင္းလာခဲ့လိုက္တယ္
တစ္ပတ္ျပည့္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အခန္းေျပာင္းဖို႔ ျပင္ဆင္ၿပီး အထုတ္အပိုးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္ အခန္းေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ပစၥည္းေတြ အခန္းေထာင့္တစ္ေနရာမွာပံုထားလိုက္ၿပီး အခန္းရွင္းလင္းရင္စလုပ္ရပါေတာ့တယ္ အထုပ္ႀကီးငယ္ေတြနဲ႔ေပါ့ အရင္ရွိေနၿပီးသားပစၥည္းေတြထဲက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္အသံုးမလိုတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္စုပံုၿပီးထုပ္ထားလိုက္တာပါ အျခားေနရာေတြရွင္းၿပီးေတာ့ ကြ်န္ေတာ္မရွင္းရေသးတာဆိုလို မွန္တင္ခံုပဲက်န္ပါေတာ့တယ္ ရုတ္တရက္ ကြ်န္ေတာ္ စဥ္းစားမရျဖစ္သြားတယ္ ဟိုးက်န္ခဲ့တဲ့တစ္ပတ္က ကြ်န္ေတာ္လြင့္ပစ္ခဲ့တဲ့ ႏူတ္ခမ္းနီေတာင့္အေဟာင္းေလးက မွန္တင္ခံုေပၚမွာျပန္ေတြ႔လိုက္ရတယ္ ဟာ ဘာလဲဟ ဒါကဘယ္လိုျပန္ေရာက္ေနတာလဲ ႏွစ္ေတာင့္ရွိေနတာထင္တယ္ ကြ်န္ေတာ္လဲ ဘာမွေထြေထြထူးထူးသိပ္မစဥ္းစားဘဲ ျပန္လြင့္ပစ္ဖို႔ အိတ္တစ္အိတ္ထဲကို တစ္ျခားမလိုတာေတြနဲ႔ ျပန္ထည့္လိုက္တယ္
အခန္းေတာ္ေတာ္ရွင္းလိုက္ ေနရာျပန္ခ်လိုက္နဲ႔ မနက္ကစလိုက္တာ ညေန၆နာရီေက်ာ္ေတာ့မွ ေနရာက်ေတာ့တယ္ ကြ်န္ေတာ္ အရမ္းေတာ့သေဘာက်မိတယ္ ပစၥည္းအေဟာင္းေလးေတြနဲ႔ က်န္ေတာ့အခန္းေပါ့ အခန္းေတြရွင္းၿပီး ပင္ပန္းတာနဲ႔ ေရးမိုးခ်ိဳးၿပီး ခဏလွဲေနလိုက္တယ္ အိပ္ေပ်ာ္မယ္ရွိေသးတယ္ ဆူညံလြန္းတဲ့ အသံတစ္သံေၾကာင့္ လန္႔ၿပီးငုတ္တုတ္ပါထထိုင္မိတယ္ ေတာ္ေတာ္လဲစိတ္ကတိုသြားတာေပါ့ ၾကားလိုက္တာက
" ဟဲ့ နင့္ကို ဘယ္သူကခိုင္းလို႔လဲ "
ဆိုတာပါပဲ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးကိုေအာ္ေျပာတာပါ ဘယ္အခန္းကလဲမသိဘူး ေတာ္ေတာ္ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္အားမနာတတ္တဲ့သူေတြပါလား ခက္တယ္
ကြ်န္ေတာ္လဲ အိပ္မရေတာ့တဲ့အဆံုး မနက္ျဖန္အတြက္အၿပီးသတ္ရမယ့္အလုပ္ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ ကိုစလုပ္လိုက္တယ္ အလုပ္ထဲကို ဘယ္ေလာက္အာရံုေရာက္ေနလဲဆိုတာ နာရီေတာင္မၾကည့္မိဘူး ည ၁၁ နာရီေက်ာ္ေတာ့မွအေညာင္းဆန္႔ရင္း နာရီၾကည့္မိတယ္ ေတာ္ေတာ္ညဥ့္နက္ေနၿပီပဲ ညေနစာေတာင္မစားရေသးပါလား လုပ္လက္စအလုပ္ေလးေတြ လက္စသက္ၿပီး ညပိုင္းဖြင့္တဲ့ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုခုကို ညေနစာသြားစားဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ တိုက္ေအာက္ဆင္းလာေတာ့ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ စားေသာက္ဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ကိုလွမ္းေတြ႔လိုက္ရတယ္
ဆိုင္ပံုစံကခပ္ေဟာင္းေဟာင္းပံုပါပဲ ေရွးေရွးကဆိုင္နဲ႔ပိုတူတယ္ အခန္႔သင့္လိုက္ေလခ်င္းေပါ့ ဆိုင္ထဲဝင္လိုက္ေတာ့ လာစားတဲ့သူေတာ့သိပ္မရွိေတာ့ဘူး ညဥ့္နက္လို႔ထင္ပါတယ္ ဆိုင္ေထာင့္တစ္ေနရာကစားပြဲမွာဝင္ထိုင္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ဝိတ္တာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ေရာက္လာၿပီး ေရတစ္ခြက္လာခ်ေပးတယ္
" ဘာမ်ားသံုးေဆာင္မလဲ "
" နည္းနည္းျမန္တဲ့ ညေနစာတစ္ခုခု စီစဥ္ေပးပါ "
" ဟုတ္ကဲ့ ဒါဆို ညပိုင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ အစာေက်လြယ္ေအာင္
ဟင္းသီးဟင္းရြက္ထမင္းေၾကာ္ နဲ႔ ႏြားႏို႔ပူပူေလးဆိုအဆင္ေျပမလားခင္ဗ် "
" အိုေက ညီေလး အဆင္ေျပတယ္ အျမန္ဆံုးသာခ်ကြာ "
"ဟုတ္ကဲ့ "
ေကာင္ေလးထြက္သြားၿပီး တစ္ေအာင့္ေနေတာ့ သူေျပာတဲ့အတိုင္း ဟင္းသီဟင္းရြက္ထမင္္းေၾကာ္နဲ႔ႏြားႏို႔ပူပူေလး တစ္ခြက္လာခ်ေပးတယ္ ကြ်န္ေတာ္လဲ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔စားေနလိုက္တယ္ စားေသာက္ၿပီး အခန္းလဲျပန္မတတ္ခ်င္ေသတာနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္မွာၿပီးထိုင္ေသာက္ေနတာေပါ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေစာေစာက ဝိတ္တာေကာင္ေလးေရာက္လာတယ္
" အရင္ အကို႔ကို မေတြ႔ဖူးဘူးေနာ္ ေျပာင္းလာတာမၾကာေသးဘူးထင္တယ္ "
ရုတ္တရတ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္နည္းနည္းေတာ့ေၾကာင္သြားတယ္
" ေအာ္..... ေအး
ဟုတ္တယ္ကြ ဟိုဘက္လမ္းေထာင့္ကတိုက္မွာေနတာ ခုႏွစ္လႊာ "
" ေအာ္ဟုတ္ကဲ့ . . . . . . ဗ်ာ ဟိုဘက္လမ္းက ေထာင့္တိုက္
ခုႏွစ္လႊာလား "
" ေအး ဟုတ္တယ္ ဘာလို႔လဲ "
တအံတၾသ ေမးေနတဲ့ေကာင္ေလးကိုၾကည့္ၿပီးနားမလည္ႏိုင္ျဖစ္သြားတယ္
" ေအာ္ အကိုဘာမွမသိဘူးလား အဲဒီအခန္းအေၾကာင္းကို "
" ေဟ... ငါက ဘာသိရမွာလဲကြ "
" အခုအကိုေနတဲ့ တိုက္မွာ လူေတြစေနခြင့္ရခ်ိန္ကတည္းက ပထမဆံုးအိမ္ရွင္ ေကာင္မေလးက ဟိုးေရွ႕က ေရကန္မွာ ေရနစ္ေသခဲ့တာ ခုထိမကြ်တ္ေသးဘူးေျပာတယ္ဗ် "
ကြ်န္ေတာ္္ မ်က္ေမွာင္ကို ႏွစ္ဖူးရြံတြေနေအာင္ႀကံဳ႕လိုက္ၿပီး
" မျဖစ္ႏိုင္တာ ငါေတာ့ ဘာမွသတိမထားမိပါဘူး "
" တစ္ကယ္ဗ် အကိုရ ခဏေလး
ဦးေလးဒူဝ ခဏထြက္ခဲ့ပါအံုးဟိုေကာင္မေလးအခန္းမွာ ေနတဲ့သူတဲ့ "
ခပ္ဝဝ အသားညိဳညိဳ လူလတ္ပိုင္းလူႀကီးတစ္ေယာက္ထြက္လာတယ္ တအံတၾသမ်က္ႏွာနဲ႔ေပါ့
" ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ အဲဒီအခန္းကိုဝယ္ျဖစ္သြားတာလဲ "
" ဟုတ္ ဒီလိုပါပဲ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ေပါ့ "
ကြ်န္ေတာ္လဲ စကားေတြမရွည္ခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ လိုရင္းတိုရွင္းပဲေျဖလိုက္ၿပီး
" ေနပါအံုး ဦးႀကီးရ အဲ့ဒီ အခန္းကဘာျဖစ္ေနလို႔လဲ "
" သရဲေျခာက္တယ္ကြ "
ေဘးဘီၾကည့္ၿပီးခပ္တိုးတိုးေလသံသဲ့သဲ့ေျပာလိုက္ေပမယ့္
ကြ်န္ေတာ့္ေက်ာထဲ စိမ့္ဝင္သြားတယ္ ၾကက္သီးပါတျဖန္းျဖန္းေပါ့
" ဟာ ... ဟုတ္လို႔လား ဦးႀကီးရာ မျဖစ္ႏိုင္တာ "
" ေအာ ေနပါအံုး မင္းအဲဒီ့အခန္းကိုရွင္းၿပီးပလား "
ကြ်န္ေတာ္ေခါင္းညိမ့္လိုက္တယ္ တစ္မနက္လံုးရွင္းထားရတာေလ
ဦးဒူဝက ၿပံဳးတယ္
" သြား... မင္းအခန္းမင္းျပန္ေတာ့
ီဒီညေနစာကိုလဲ ငါေကြ်းတယ္ပဲထားလိုက္ေတာ့ကြာ
တစ္ခုပဲမွာလိုက္မယ္ငါ့တူ မင္းဒီညျပန္ၿပီး တစ္ခုခုထူးျခားရင္ မနက္ျဖန္မနက္မိုးလင္းမွ ငါ့စီျပန္လာခဲ့ ဘာမွထူးျခားမေနရင္ခုညတြင္းခ်င္းျပန္လာကြာ ဟုတ္ပလား "
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ထူးဆန္းေနေတာ့တာပဲ ကြ်န္ေတာ္လဲ ေခါင္းပဲအသာညိ္မ့္ၿပီး အခန္းစီျပန္ထြက္လာခဲ့တယ္
တိုက္ခန္းနားနီးေလေလ ကြ်န္ေတာ့္အေနာက္အေနတစ္ေယာက္ေယာက္ကပ္လိုက္လာသလိုလို ထင္ကုန္ပါေတာ့တယ္ တိုက္ေပၚတတ္ေတာ့လဲ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေရွ႕မွာႀကိဳေစာင့္ေနသလိုလို ေနာက္ကလိုက္တတ္လာသလိုလို အို ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ေခြ်းေတြကို ရြဲေနေတာ့တာ အခန္းေသာ့ေတာင္ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ဖြင့္တာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ဖြင့္မရဘူးဗ်ာ စိတ္ကတိုလာတယ္ ဘယ္သူ႔ကိုစိတ္တိုလို႔တိုရမွန္ကိုမသိေတာ့ဘူးကိုယ့္ကိုကိုလား ဦးဒူဝတို႔ကိုလား မဟုတ္မွလြဲေရာ ဦးဒူဝတို႔ ငါ့ကိုအသစ္ဆိုၿပီးေနာက္ေျပာင္လိုက္တာမ်ားလား ဟာ ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့ ေတာက္ကြာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့လူေတြ ငါ့မွာစဥ္းစားၿပီးေၾကာက္လိုက္ရတာ စိတ္သက္သာရာရေတာ့မွအခန္းတံခါးဖြင့္ရေတာ့တယ္ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ အျပင္မသြားခင္မိန္းခ်ခဲ့တာဆိုေတာ့ ေမွာင္မဲေနတာေပါ့ ၾကယ္ေရာင္ေလး ခပ္မိွန္မွိန္ကေတာ့ ျပတင္းတံခါးကေနတိုးဝင္ေနတယ္ အခန္းထဲဝင္ အခန္းတံခါးျပန္ပိတ္ၿပီး မိန္းတင္ဖို႔ မိန္းခံုရွိတဲ့စီစမ္းတဝါးဝါးေလွ်ာက္ေနတုန္းမွာပဲ ကြ်န္ေတာ္ကုတင္ေဘး ျပတင္းတံခါးကဝင္လာတဲ့ၾကယ္ေရာင္ေအာက္မွာ တစ္စံုတစ္ရာကို သတိျပဳမိလိုက္တယ္
မိန္းမတစ္ေယာက္
ကြ်န္ေတာ့္ကို လက္ညိဳႀကီးထိုးေနတယ္ ဘုရားေရ ဘယ္သူလဲ
" ဟိတ္ နင္ဘယ္သူလဲ "
ဘာေျဖသံမွမၾကားရ ခပ္ဝါးဝါး မတ္တပ္ရပ္ပဲရပ္ေနတယ္
ကြ်န္ေတာ္လဲ ဘာလုပ္ရမွန္မသိဘဲ မိန္းရွိရာခပ္သြက္သြက္သြားၿပီး မိန္းတင္လိုက္တယ္ မီးေရာင္ ေဖြးကနဲ႔ လင္းထိန္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ့္မ်က္စိပါရုတ္တရက္ဖြင့္မရေအာင္စူးသြားတယ္ တစ္ေအာင့္ေနေတာ့မွ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခုနက ေကာင္မေလးက လံုးဝမရွိေတာ့ဘူး ကြ်န္ေတာ္ေတြ႔လိုက္တာ တစ္ကယ္ပါ သူမဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ တံခါးကလဲ ပိတ္ထားတာပါ ကုတင္ေအာက္ရွာၾကည့္တယ္လံုးဝမရွိဘူး ျပတင္းတံခါးကေနခုန္ခ်ေအာင္လဲမျဖစ္ႏုိင္ဘူး ခုႏွစ္လႊာဆိုေတာ့ အျမင့္ႀကီး
ေနာက္ထက္ပိုၿပီ ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးျပဴးရတာက တစ္ေနကုန္ပစၥည္းေတြရွင္းထားမလိုတာေတြလြင့္ပစ္ထားခဲ့ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ပစၥည္းေတြခ်ည္ပဲ ၾကမ္းေပၚမွာ ေရာက္ေနၿပီး နဂိုရွိၿပီးသားပစၥည္းေတြက သူ႔ေနရာနဲ႔သူအားလံုးျပန္ေရာက္ေနတယ္ အို ဘုရား ဘုရား
ဒါဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ငါတစ္မနက္လံုးရွင္းလင္းထားတာပါ
ဘယ္သူဝင္ေမႊသြားတာလဲ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြ လံုးဝထိန္းမရေအာင္ ေျခာက္ျခားသြားပါတယ္ ခုနေကာင္မေလးကေကာ ဘယ္သူလဲ ကြ်န္ေတာ္ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို အခန္းအျပင္ျပန္ထြက္ၿပီး ဦးဒူဝစီသြားဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ ဒါေပမယ့္ သူက တစ္ခုခုထူးျခားေနရင္မနက္မွလာဆိုၿပီးမွာလိုက္ေတာ့ ျပန္ထိုင္ေနလိုက္ရတယ္ ကြ်န္ေတာ္ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ
မတတ္ႏိုင္ဘူး ကြ်န္ေတာ္ ဒီညေတာ့ ဒီမွာေနရေတာ့မွာေပါ့
ကြ်န္ေတာ္လဲ ေတြးရင္းေတာရင္နဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္လိုအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္မသိပါဘူး ႏွစ္ႏွစ္ခ်ိဳက္ခ်ိဳက္ကိုအိပ္ေပ်ာ္သြားတာ
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ေကာင္းမေလးတစ္ေယာက္ေမြးေန႔အတြက္ဆိုၿပီးလက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြအမ်ားႀကီးယူလာတယ္ ႏွစ္ေယာက္သား အခန္းထဲမွာျပင္ဆင္ယင္းေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာေပါ့ ဟိုပစၥည္းေလး ဟိုနားထားလိုက္ ဒီပစၥည္းေလးဒီနားထားလိုက္ေပါ့ သူမဖြားဖြားက ဒီႏွစ္ေကာဆိုသံုးႏွစ္ဆက္တိုက္ ဘီေလးတစ္ေျခာင္းေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးတတ္တယ္ ဘီးသံုးေျခာင္းလံုးမွာ ေရးထားတယ္ H B from G-mom
တဲ့ သူမရဲ႕ အေမစီက ဒီႏွစ္ေတာ့ သူမအႀကိဳက္ဆံုးအေရာင္နဲ႔ အကၤ် ီသံုးထည္ လာေပးေနတယ္ သူမအေမက အရပ္ပုပု အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ေပါ့ ေပးၿပီးသူမျပန္သြားတယ္
သိပ္မၾကာပါဘူး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဖြင့္လိုက္တဲ့ တံခါးသံေၾကာင့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လံုး လန္႔သြားတယ္
ေနာက္ အသားခပ္ညိဳညိဳ အမ်ိဳးသားႀကီးတစ္ေယာက္ဝင္လာၿပီးဆူႀကိမ္းေမာင္းပါေတာ့တယ္ ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးကေတာ့ ဒူေထာက္မတတ္ေတာင္းပန္ေနတယ္ ပတ္ဝန္က်င္ကလူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလဲ ထြက္ၾကည့္ၾကတာေပါ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္မေလးကရွက္လို႔ထင္ပါရဲ႕ တိုက္ေပၚကဆင္းေျပးပါေတာ့တယ္ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေရကန္စီေပါ့ ေကာင္မေလးကေျပဆင္းသြားေတာ့ ေကာင္ေလးကလိုက္သြားဖို႔ ျပင္တယ္ဆိုရင္ပဲ အသားညိဳညိဳ လူႀကီးက ေကာင္ေလးကိုတားတယ္ ေကာင္ေလးကဇြတ္ပါပဲ ေနာက္ကေနေျပးလိုက္သြားတယ္ အဲဒီေတာ့ ေကာင္ေလးေနာက္ကို အသားညိဳညိဳလူႀကီးကပါ ထပ္လိုက္တာေပါ့
ကန္ထဲကို ထိုးထားတဲ့ တံတားထိပ္မွာ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို မ်က္ရည္ေတြသုတ္ေပးၿပီးေခ်ာ့ေနတယ္
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခုဏက အသားညိဳညိဳလူႀကီးေရာက္လာၿပီး ေကာင္မေလးကို လက္ညိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးေျပာဆိုၿပီး ေရထဲတြန္းခ်လိုက္္တယ္ ေနာက္ေကာင္ေလးလက္ကို ဆြဲၿပီးအဲဒီေနရာကေနတရြတ္တိုက္္ဆြဲေခၚသြားတယ္ ေကာင္ေလးကေတာ့ တဖြဖြေတာင္းပန္ရင္း ငိုရင္းနဲ႔ပါသြားတယ္ ရုတ္တရက္ကြ်န္ေတာ္အသက္ရူေတြၾကပ္လာတယ္ အို ကြ်န္ေတာ္ေရမြန္းေနတာပဲ ဘုရားေရ ခုနကတြန္းခ်လိုက္တာ ကြ်န္ေတာ့္ကိုပါလား ဘုရား ကယ္ၾကပါအံုး ေရနစ္ေတာ့မယ္
ဇြတ္အတင္းရံုးရင္းကူးရင္းနဲ႔ အိပ္ယာကလန္႔ႏိုးသြားတယ္
ဘုရား ဘုရား ဘယ္လိုအိပ္မက္ႀကီးပါလဲ ေၾကာက္စရာေကာင္းလိုက္တာ မနက္ ၇ နာရီ ၃၀ မိနစ္မွာ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ယာကႏိုးလာတယ္ ေရခ်ိဳးအဝတ္အစားလဲၿပီး ဦးဒူဝစီထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္ ဆိုင္နားေလးေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေၾကာင္သြားတယ္ ဟုတ္ေသးပါဘူး ဒီေနရာမွန္ပါတယ္ ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ ကြ်န္ေတာ္ညကဆိုင္ကိုရွားမေတြ႔ေတာ့ပါဘူး ညကဆိုင္ေနရာမွာ မီးေလာင္ထားတဲ့အခန္းပဲရွိေနတယ္
အထဲမွာလဲ ဘာဆိုဘာမွမရွိပါဘူး ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့အခန္းပါ ညကမွ ကြ်န္ေတာ္ထိုင္ၿပီး ညေနစာေတာင္စားခဲ့ပါေသးတယ္ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ေဘးနားကျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ အန္တီတစ္ေယာက္ကိုေတြ႔တာနဲ႔
" အန္တီ ဒီနားက ၂၄ နာရီဖြင့္တဲ့စားေသာက္ဆိုင္ကဘယ္လိုသြားရတာလဲေျပာျပေပးပါလား ကြ်န္ေတာ္မ်က္စိလည္ေနသလားလို႔ပါ "
" ဒီနားမွာ ၂၄နာရီဖြင့္တဲ့စားေသာက္ဆိုင္ မရွိပါဘူးကြဲ႕ "
" ဗ်ာ... ဟုတ္လို႔လား
ကြ်န္ေတာ္ညကမွ အဲဒီဆိုင္မွာ စားလာတာပါ ဒီနားေလးတစ္ဝိုက္မွာရွိတာ "
" မျဖစ္ႏိုင္တာ ေကာင္ေလးရယ္ အမဒီနားမွာေနလာတာ၂ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ တစ္ခါမွမၾကားဖူးပါဘူးကြယ္ မယံုရင္လဲ ဆက္ရွာေပါ့ "
ခပ္ရြဲ႕ရြဲ႕ေျပာသြားေသာအမ်ိဳးသမီးႀကီးကို ေငးၾကည့္ရင္မယံုႏိုင္ဘူး ကြ်န္ေတာ္တစ္ကယ္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့တာပဲေလ ရုတ္တရက္ ညကအိက္မက္ထဲက ေကာင္မေလးအေမကို သြားသတိရတယ္ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးကိုသိတာေပါ့ သူမက ကြ်န္ေတာ့္ကိုအိမ္ရွာေပးတဲ့ အိမ္ပြဲစားအမ်ိဳးသမီးေလ အဲဒီေတာ့ ခ်က္ခ်င္းဖုန္းဆက္ေခၚရေတာ့တာေပါ့ သူမေရာက္လာေတာ့မွ အေၾကာင္းဆံုသိရတယ္...
ေကာင္မေလးက သူသမီးပါတဲ့ေကာင္မေလးေမြးေန႔မွာ သူ႔ေကာင္ေလးကပစၥည္းေတြအမ်ားႀကီးဝယ္ေပးေပမယ့္
သူ႔ဦးေလးစီက ပိုက္ဆန္ခိုးၿပီး ဝယ္ေပးတာတဲ့ အဲ့ဒါကို သူ႔ဦးေလးကသိသြားၿပီး ေကာင္မေလးအခန္းသြားေသာင္းၾကမ္းရာက ကန္ေဘးမွာစကားအေျခအတင္ရန္ျဖစ္ၿပီး ေကာင္ေလးဦးေလးက ေကာင္မေလးကိုေရထဲတြန္းခ်ၿပီးသူ႔တူကိုဇြတ္ဆြဲေခၚသြားခဲ့တယ္တဲ့ ေကာင္ေလးဦးေလးက ေကာင္မေလးေရမကူးတတ္တာမသိခဲ့ေတာ့ ေကာင္မေလးက ေရနစ္ၿပီးဆံုးသြားခဲ့တာ ႏွစ္ေယာက္လံုးကေတာ္ေတာ္ခ်စ္ရွာေတာ့ ေကာင္ေလးေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြကိုစြဲလမ္းၿပီး မကြ်တ္မလြတ္ျဖစ္ေနရွာတာပါ ေကာင္မေလးဆံုးၿပီး တစ္လေလာက္အၾကာမွာ ေကာင္ေလးက ဦးေလးဆိုင္မွာပဲ သူတစ္ေယာက္တည္းရွိေနခ်ိန္မွာ တစ္ဆိုင္လံုးမီးရူိ႕ၿပီးအဆံုးစီရင္လိုက္တယ္တဲ့ သူ႔ဦးေလးကေတာ့ မီးထဲပါသြားတဲ့ သူ႔တူကိုဝင္ကယ္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္းက သူပါမီးထဲပါသြားခဲ့တယ္တဲ့
" ဘုရား ဒါဆို အခုတိုက္ခန္းနားက လမ္းေထာင့္ကဆိုင္က အဲဒီမီးေလာင္တဲ့ အခန္းလား "
" ဟုတ္တယ္ "
အိုးကြ်န္ေတာ့္စိတ္ေတြေျခာက္ျခားကုန္ပါေတာ့တယ္ လမ္းေပ်ာက္သြားသလိုပဲ တစ္ကိုယ္လံုးလဲေအးစက္သြားတယ္
" ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္ ဘာဆက္လုပ္သင့္လဲ "
" မေျပာတတ္ဘူးေကာင္ေလး ငါတို႔လဲ တတ္သမွ် သိသမွ်နဲ႔ေတာ့ အေႏွာက္အရွက္မေပးေအာင္လုပ္တာပဲ မရပါဘူးကြယ္ "
" ဟာ အန္တီ အဲလိုေတာ့မလုပ္နဲ႔ေလ ဒါအန္တီ သက္သက္ညစ္တာပဲ အစကတည္းကႀကိဳေျပာသင့္တာေပါ့ "
" ေကာင္ေလးငါက အိမ္ပြဲစားေလ အဲဒီလိုႏိူက္ႏိူက္ခြ်တ္ခြ်တ္ေျပာေနရင္ ငါ့လက္ထဲမွာရွိေနတဲ့ အိမ္ခန္းေတြ ဘယ္ေရာင္းထြက္ပါ့မလဲ ငါ့အိမ္ခန္းေတြေရာင္းထြက္ေအာင္ ငါကေတာ့ ငါ့ေဘာင္ထဲကေန ဆြယ္ရတာပဲ မင္းကိုယ္တိုင္ကေကာ ငါ့ကို ဒီလိုေမးခဲ့လို႔လား အခုမွေမးတာေလ ကဲငါကေတာ့ေျပာစရာရွိတာေျပာျပလိုက္ၿပီ ဒါမင္းပိုင္တဲ့အခန္း က်န္တာမင္းကိစၥပဲ ငါနဲ႔မဆိုင္ဘူး "
ဆိုၿပီးေျပာဆိုရင္းအခန္းထဲကထြက္သြားတယ္ဗ်ာ
မွန္တဲ့စကားတိုင္းက တစ္ခါတစ္ေလ နားဝင္ဆိုးတာဆိုတာဒါမ်ိဳးေပါ့ သူေျပာတာလဲဟုတ္ေနတာပဲေလ ဘုက်က်အေျပာခံရေတာ့ စိတ္ကလဲ တိုသြားတယ္ ဟုတ္တယ္ ဒါငါ့အခန္းပဲ လက္ရွိငါပိုင္တဲ့ငါ့အခန္း ဆိုၿပီး
" ကဲ အမိ မင္းဘာသာဘာေကာင္းျဖစ္ျဖစ္ ဒီအခန္းကို အရင္ကမင္းပဲပိုင္ပိုင္ ဘယ္သူပိုင္ပိုင္ ငါဂရုမစိုက္ဘူး အခုလက္ရွိ မင္းအေမကိုယ္တိုင္ငါ့ကိုစာခ်ဳပ္စာတန္းနဲ႔ တကြေရာင္းလိုက္ၿပီ အဲဒီေတာ့ ဒီအခန္းကလက္ရွိငါက တရားဝင္အပိုင္ပဲ ဒီေတာ့ ငါ့အခန္းကေနထြက္သြားပါ အခုခ်က္ခ်င္းထြက္သြားပါ မင္းပစၥည္းေတြကိုပါ တစ္ပါတည္းယူသြား မနက္ျဖန္မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ မင္းပစၥည္းေတြက်န္ေနရင္ ငါအားလံုးမီးရူိ႕ပစ္မယ္
ေအးမင္းမေက်နပ္ရင္ ငါ့ကိုရန္မရွာနဲ႔ မင္းနဲ႔ငါဘာမွမဆိုင္ဘူး မင္းအေမနဲ႔သြားရွင္း "
ကြ်န္ေတာ္လဲ ေဒါသထြက္ထြက္နဲ႔ ေျပာဆိုၿပီး အခန္းတံခါးကိုအျပင္ကေသာ့ခတ္ၿပီးထြက္လာခဲ့တယ္ ဒီေန႔တစ္ညေတာ့ အျပင္မွာပဲအိပ္ဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္
ေနာက္တစ္မိုးလင္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းစီကေန ကြ်န္ေတာ္အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္ အိမ္နားမေရာက္ခင္ ေရကန္ေဘးကျဖတ္ေလွ်ာက္လာေတာ့ ေနေရာင္တလတက္လက္ေတာက္ပေနတဲ့ ေရကန္ထဲမွာ ပစၥည္းေလးေတြ ေပါေလာေပၚေနတာေတြ႔လိုက္ရတယ္ ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့ ဟာ ကြ်န္ေတာ့္အခန္းထဲက ပစၥည္းအေဟာင္းေတြပဲ ကြ်န္ေတာ္လဲ ဝမ္းသာအားရအခန္းစီေျပသြားၿပီး ေသာ့ဖြင့္ဝင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တစ္ခန္းလံုးကြ်န္ေတာ့္ပစၥည္းေတြကလြဲလို႔ ဘာဆိုဘာမွရွိမေနေတာ့ပါဘူး ကုတင္ေကာ စားပြဲေကာပါပဲ လံုးဝ ေဟာခန္းႀကီးပဲက်န္ေတာ့တယ္ ကြ်န္ေတာ္မွာရယ္ရမလိုငိုရမလိုပါပဲ အစအဆံုးအကုန္ျပန္မွာထည့္ရေတာ့တာေပါ့ ေနာက္တစ္ရက္ အားလံုးအဆင္ေျပေျပျဖစ္သြားေတာ့ ေကာင္မေလးအေမစီအဆင္ေျပသြားေၾကာင္းဖုန္းဆက္ေျပာေတာ့ ၾကားလိုက္ရတဲ့သတင္းအတြက္ အံၾသမိရျပန္တယ္
ေကာင္မေလးအေမ အရူးေထာင္ေရာက္သြားတယ္တဲ့ မေန႔ကမနက္က အဖ်ားေတြႀကီးၿပီး ကေယာင္ကတမ္းေတြေျပာရာက သဲေျခေပါက္ၿပီးရူးသြားတယ္လို႔ ေဆးစစ္ခ်က္ထြက္လာတယ္တဲ့
ကြ်န္ေတာ့္အေတြးထဲေတာ့ ၾကက္သီးတဖ်န္းဖ်န္းထသြားတယ္
ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ေကာင္မေလးပဲ
သွ်ိဳင္း (september 25, 2015)
No comments:
Post a Comment