ၾကခတ္ရြာမွပညာသည္မ်ား.( စ / ဆံုး )

  မိုးကသည္းသည္းမဲမဲ ရြာသြန္းေနေတာ့ အိမ္ထဲ မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕မိသားစု၀င္ေတြ တစ္ေယာက္ တစ္ေပါက္ ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာေနစဥ္...

  အေဖ... ေမးစရာရွိလို႕...

 ဘာေမးမို႕လဲ... စာေရးဖို႕ဇာတ္လမ္းမရွိေတာ့ဘူး လား...

ဟီးး ဟီးးး ဟုတ္တယ္... ဘာေရးလို႕ေရးမလဲ မသိဘူး...အဲဒါ အေဖက အသက္ႀကီးေတာ့ အေတြ႕အၾကံဳေလးရွိမလားလို႕...

အင္းး.. ငယ္ငယ္ကေတာ့ ၾကံဳဖူးတာရွိတယ္...

အဲဒါက ေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕ သူ႕ရြာကို အလည္လိုက္သြားရင္း ၾကံဳခဲ့တာ...

ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပီ..ဒါေပမယ့္ ခုထိ မွတ္မိေန ေသးတယ္....

ဟာ...အဲဒါဆို အေတာ္ပဲ.. ကြ်န္ေတာ့္ကို ေျပာျပ ပါလား... ေရးဖို႕ဇာတ္လမ္းမရွိလို႕ပါ...

Please... 

မရဘူးကြာ.... ဥာဏ္ပူေဇာ္ခ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္လိုက္ကြာတဲ့...

ငင့္... အေဖကလဲ.သားအဖခ်င္း ေစ်းလာကိုင္ ေနျပန္ပီ...

မရဘူးဆိုမရဘူး... မေပးဘူးဆို မေျပာျပဘူး ခပ္ျပတ္ျပတ္ပဲ...

အဲဒါနဲ႕ ဒိန္ခ်ဥ္တစ္ခြက္ ေျပး၀ယ္ျပီး ဥာဏ္ပူေဇာ္ခ ေပးလိုက္ေတာ့မွ .. 

အိမ္းးးး အျဖစ္ကေတာ့..ဒီလို...

ေဟ့ ေအးသန္း ဒီေက်ာင္းပိတ္ရက္ ငါတို႔ရြာ သြားမလို႕... အဲဒါ မင္းလိုက္ခဲ့ပါလား...

လိုက္ေတာ့ လိုက္ခ်င္တယ္ကြ.. ဒါမယ့္ အေမ က လႊတ္ပါ့မလား မသိဘူး...

မင္းကလဲ ငါပါ၀ိုင္းေျပာေပးမွာေပါ့ ...  

ေအးကြာ... ေျပာေပးကြာ.. အေမလႊတ္ရင္ ငါက လိုက္ပီးသားပဲ...

ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အေမက ခြင့္ျပဳလိုက္တယ္..

၃ရက္ပဲၾကာမွာဆိုေတာ့ အေမက ဘာမွမေျပာဘူး သူတို႕ရြာက ေတာ္ေတာ္ေခါင္တယ္... တစ္ရြာလံုး ကရင္လူမ်ိဳးေတြခ်ည္းပဲ... 

ရြာမွာက ငေပြးေတြလဲ ရွိတယ္.. ဒါေပမယ့္ သူတို႔ ရြာကို သူတို႕ဒုကၡမေပးဘူး...

တစ္ရြာလံုးက သူအမ်ိဳးေတြခ်ည္းပဲ...

ေဟ်ာင့္ တာေပါ မင္း ရြာကလဲ ပ်င္းစရာႀကီး.. ဘာမွလဲမရွိဘူး... 

မင္းကလဲကြာ ေနာက္ေပ်ာ္သြားမွာပါ.. လာခဲ့ အခုထမင္းသြားစားမယ္...

ဟင္.. ဘယ္မွာသြားစားမွာလဲ..

ႀကိဳက္တဲ့အိမ္တက္စားကြာ... မယံုဘူးလား လိုက္ခဲ့... ငါ့ေနာက္လိုက္ခဲ့...

မင္း ဘယ္အိမ္ေပၚမွာစားခ်င္လဲ ငါ့ကို လက္ညိဳး ထိုးလိုက္ကြာ...

မင္းဟာကလဲ ျဖစ္ပါ့မလား.... ျဖစ္ပါတယ္ကြ...

အဲဒါဆို ဟိုေရနံေခ်းသုတ္ထားတဲ့ အိမ္ေပၚမွာ တက္စားမယ္ကြာ....

အဲဒါဆို လိုက္ခဲ့... ဆိုပီး တာေပါ က အေရွ႕ကေန သြန္ထြက္သြားတယ္...

အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့.... ေဟ့ တာေပါ မင္း ရြာျပန္ လာတာလား... ေက်ာင္းတက္ရတာေကာ အဆင္ေျပလား... ရြာကဦးဇင္းနဲ႕ ျမိဳ႕မွာေနရတာ ေပ်ာ္လား...

အမိုးကလဲ အဆင္ေျပတာေပါ့ ဘုန္းေက်ာင္းမွာ ကပ္ေနေတာ့ အစားအေသာက္ကအစ

အဆင္ေျပတယ္... 

ေအးေအး.အဆင္ေျပရင္ ၀မ္းသာတယ္ကြယ္.. ဟိုဒါနဲ႕ မင္းေဘးက ျမိဳ႕က သူငယ္ခ်င္းလား...

ဟုတ္တယ္အမိုး ေက်ာင္းပိတ္ရက္ လာလည္တာ..

လာခဲ့ လာခဲ့  ထမင္းစားမို႕ လာ... တက္ခဲ့....

တာေပါက ေခါင္းေလးဆတ္ျပျပီး ဘယ္လိုလဲ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္... 

အိမ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ထမင္း၀ိုင္းမွာ ဟင္းေတြက အစံုပဲ....

ေရာ့ ဖိုးခြား ထည့္စား.. အားမနာနဲ႕... တာေပါက အမိုးတို႕ တူသားလိုပဲ ဖိုးခြားက တာေပါ သူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့ အမိုးတို႕သားပဲေပါ့...

ေရာ့ ဖိုးခြား ထည့္စား... ဒီမွာက ဖားဟင္း.. ဒီမွာက ဆတ္သား..ဒီမွာက မွ်စ္တလေပါဟင္းခ်ိဳ.. စားေနာ္ အားမနာနဲ႕....

က်ြန္ေတာ္တို႕လဲ စားေကာင္းေကာင္းနဲ႕ စားလိုက္တာ... ဗိုက္ေတြဆို တင္းကားေနတာပဲ..

ထမင္းလဲစားပီးေတာ့... တာေပါ သြားကစားရ ေအာင္ဆိုျပီး ထလိုက္တာ....

ေအာက္ခင္းထားတဲ့ သင္ဖ်ဴးဖ်ာက ဖင္မွာ ကပ္ေန တယ္...

ဟာ ေသာက္ခြပဲ... တာေပါ လုပ္စမ္းပါဦး.. ငါ့ဖင္မွာ ဖ်ာကပ္ေနတယ္ကြ... 

အီးးးအဲအီးးး ဟာ ခြာလို႕လဲမရဘူး... ေကာ္နဲ႕ ကပ္ထားတာလား... အီးးးးအီးအဲ....

က်ြန္ေတာ္ အဲလိုျဖစ္ေနတာကို ၾကည့္ျပီး အိမ္ကလူေတြေရာ တာေပါ ပါ ၀ုိင္းရယ္ၾကတာ...

ဟီးးဟီးးဟားဟားးး ဖိုးခြားက အရမ္းခ်စ္ဖို႕ေကာင္း တာပဲ.... 

အမိုးတို႕က ခ်စ္လို႕စတာပါ.... ကဲကဲ... ဖ်ာေလးေရ မကပ္နဲ႕ေတာ့ကြယ္... ခြာလိုက္ လို႕ ေျပာလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ...

ခုနက စူပါဂလူးနဲ႕ ကပ္ေနသလိုျဖစ္ေနတဲ့... ဖ်ာက ဖုတ္ဆို ခ်က္ခ်င္းက်သြားတာ....

အဲတုန္းကေတာ့ ကေလးဆိုေတာ့ ဘာလို႕ဘာမွန္း မသိဘူး.... ေၾကာက္ရမယ္မွန္းလဲမသိဘူး... 

ေယာတိေယာေယာင္ သူတို႕နဲ႕လိုက္ရီရင္း... အိမ္ေပၚက ဆင္းလာလိုက္တယ္...

တစ္ရြာလံုးက သူ႕တို႕အိမ္ေရွ႕ေရာက္တာနဲ႕ ထမင္းစားဖို႕ အတင္းေခၚတာပဲ.. တစ္ခ်ိဳ႕ဆို အိမ္ေပၚက ဆင္းလာပီး.. အတင္းဆြဲေခၚတာ..

အဲဒါတာေပါကပဲ ခုနကစားပီးပီးျဖစ္ေၾကာင္း ... ေနာက္ေန႕လာစားမယ္ဆိုပီး ေျပာေျပာခဲ့ရတယ္.. ဒါကလဲ သူတို႕ရြာရဲ႕ ခ်စ္စရာဓေလ့ တစ္ခုလို႕ ေျပာရမွာပဲ....

တာေပါ.. ငါပ်င္းလာပီကြာ... ဘာမွလဲ မကစားရဘူး....

ဟာကြာ မင္းကလဲ ခဏေလးပါကြ...

ေဟာ..ဟိုမွာ ငါ့ဘႀကီးလာေနပီ...

ေ၀့ ဘႀကီး... 

ဟာ တာေပါ... လာကြာ.. မင္းတို႕ေရာက္ေနတယ္ ဆိုလို႕ ... လယ္ၾကြက္သြားဖမ္းေနတာ...

ညေနက်ရင္ လယ္ၾကြက္ကင္ေပးမယ္... ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႕ျမည္းကြာ...

ဘႀကီး ဒီေကာင္က ပ်င္းေနတယ္တဲ့ က်ြန္ေတာ္တို႕ ရြာမွာ ဘာမွကစားဖို႕ မရွိဘူးတဲ့...

ဟဟဟဟဟဟ...ဟုတ္သားပဲ.. တစ္ျမိဳ႕တစ္နယ္ က လာတဲ့သူဆိုေတာ့ ပ်င္းေနမွာေပါ့....

အခုမပ်င္းေအာင္ လုပ္ျပမယ္ေလ... ၾကည့္မလား..

ဘႀကီးက ...

ဘာလုပ္ျပမွာလဲ... 

ဟိုျမိဳ႕သားေလး... မင္း ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္ နပန္းလံုး တာ ၾကည့္ဖူးလား....

ဟင္... ဦးႀကီး တကယ္ေျပတာလား.. မေတြ႕ဖူးဖူး.. ဘယ္လိုလုပ္ျပမွာလဲ....

အဲဒါဆို လာကြာ ဒီမွာထိုင္....ဆိုျပီး..

ပလိုင္းထဲက လယ္ၾကြက္၂ေကာင္ကို ထုတ္လိုက္တယ္....

ၾကြက္ေတြက မေသေသးဘူး.. ရွင္ေနေသးတယ္..

မင္းတို႕မေၾကာက္တတ္ဘူး ဟုတ္လား...

ေၾကာက္တတ္ရင္ မလုပ္ျပဘူးေနာ္...

ဟာ ဦးႀကီးကလဲ မေၾကာက္ပါဘူးဗ်... 

ေယာက်ၤားပဲ...

ဟက္ဟက္ဟက္ စိတ္ဓါတ္ကိုေတာ့ ႀကိဳက္တယ္ ကြာ....

ေရာ့ ဒါက မင္းႀကြက္...

ေရာ့ ဒါက တာေပါ ၾကြက္...

အဲဒီၾကြက္ႏွစ္ေကာင္ကို လက္ေ၀ွ႕ေပးထိုးမယ္...

ဗ်ာ... လက္ေ၀ွ႕ေပးထိုးမယ္ ဟုတ္လား...

ေအးေလ... မင္းပဲပ်င္းတယ္ဆိုလို႕.. လုပ္ျပတာ..

ဘာလဲ မၾကည့္ခ်င္ဘူးလား...

မဟုတ္ပါဘူး ဦးႀကီးရယ္... ၾကည့္ခ်င္တာေပါ့...

ဆိုေတာ့ ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္ကို တစ္ေကာင္ကို ထိပ္မွာ မီးေသြးခဲနဲ႕ျခစ္လိုက္တယ္...

အဲဒါ တာေပါၾကြက္.. မျခစ္ထားတာ မင္းၾကြက္...

ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္ကို အေရွ႔မွာ ခ်လိုက္ေတာ့..

အဲဒီႏွစ္ေကာင္က မေျပးဘူးဗ်.. ျငိမ္ေနတာ...

ျပီးေတာ့ ဦးႀကီးက ပါးစပ္ကေန မန္းမႈတ္ေနသလို လုပ္ပီး ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္ကို တံေတြးနဲ႕ ထြီဆို ေထြးထုတ္လိုက္တာ....

ျဗဳန္းဆို ေမွာက္ေနတဲ့ ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္က လူေတြလို မတ္တပ္ထရပ္လိုက္တာ...

ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းေထာက္ပီး ခုန္ဆြ ခုန္ဆြနဲ႕ တကယ့္ လက္ေ၀ွ႕သမားေတြလို လက္ေ၀ွ႕ထိုးေတာ့မယိ့ ပံုစံျဖစ္ေနတာဗ်.....

ေဟ့ ေဖ့သားရီး .ခ်လိုက္စမ္း.... ဗိန္းေဒါင္ဒိန္းေဒါင္ ေဟ့....

က်ြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသသြားတယ္....

ျပီးေတာ့မွ ဦးႀကီး အရမ္းမိုက္တယ္ဗ်ာ...

ၾကြက္ႏွစ္ေကာင္က ေျမႀကီးေပၚက စည္း၀ိုင္းထဲမွာ တစ္ေကာင္နဲ႕တစ္ေကာင္.. ထိုးေနတာ...  သူတို႕လက္ေသးေသးေလးေတြနဲ႕ တစ္ေကာင္နဲ႕ တစ္ေကာင္ ထိုးေနတာ ... မသိရင္ တကယ္လူေတြ ထိုးေနတဲ့အတိုင္းပဲ....

ဦးႀကီးကလဲ ပါးစပ္ကေန ဆိုင္းတီးသလို ရြတ္ေနတာ...

ပါးစပ္က ရြတ္တာၾကမ္းလာေလ ႏွစ္ေကာင္သား ထိုးတာ ျပင္းလာေလပဲ... 

ခဏေနေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ၾကြက္ လက္နဲ႕ လွမ္းရိုက္လိုက္တာ တာေပါၾကြက္က ဗုန္းဆို ေျမႀကီးေပၚ လဲက်သြားတယ္...

ေ၀၀းးးးးးး ငါ့အေကာင္ႏိုင္ပီကြ.....

၀မ္းသာအားရထေအာ္ေတာ့ ဦးႀကီးက ..

ကဲ ... အိမ္ျပန္ၾကစို႕.. ဒီေလာက္ဆို မပ်င္းေတာ့ဘူး ထင္တယ္....

အဲဒါက ပထမအႀကိမ္အံ့ၾသျခင္း...

ဒုတိယအႀကိမ္ကေတာ့....

ေနာက္တစ္ရက္ ... တာေပါ.. ဦးႀကီးဆီ သြားရေအာင္ကြာ... ဦးႀကီးက အထူးအဆန္းေတြ လုပ္ျပတတ္တယ္ကြ... 

သူနဲ႕ေနတာေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္....

အခုဆို ဦးႀကီးဘယ္မွာ ရွိမလဲ တာေပါ...

အခုခ်ိန္ဆို ဦးႀကီးက လယ္ထဲမွာေပါ့... လာကြာ..

လယ္ထဲလိုက္သြားရေအာင္....

လယ္ထဲေရာက္ေတာ့ ဦးႀကီး ဦးႀကီး...

ေဟာ ေရာက္လာပီလား.. 

လာၾကဆိုျပီး တလင္းထဲမွာ စပါးနယ္ေနတဲ့ ဦးႀကီးက လွမ္းေျပာတယ္...

ခဏေနၾကဦး တဲေပၚမွာ ေျမပဲနဲ႕ေရေႏြးရွိတယ္ အဲဒါ စားထား... အလုပ္လက္စသတ္လိုက္ ဦးမယ္.. ဒီႏွစ္ေကာင္ ငါ့ကို ဘာေတြမ်ား လုပ္ခိုင္းမလို႕လဲ မသိဘူး....

က်ြန္ေတာ္နဲ႕တာေပါလဲ တဲေပၚတက္ထိုင္ျပီး ေျမပဲေၾကာ္ကို တစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ေကာက္၀ါး ေနလိုက္တယ္...

ခဏၾကာေတာ့... ကဲ ဆိုစမ္းပါဦး...

ဘာမ်ားလုပ္ခိုင္းၾကမလို႕လဲ...

ဒီေကာင္ေပါ့ ဦးႀကီးဆီသြားမယ္ ဆိုျပီးေျပာေနတာ

ဟုတ္လား ဖိုးခြား... ကဲ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ ေျပာ..

မသိဘူးေလ ဦးႀကီး လုပ္ျပတာ အားလံုး သေဘာက်တယ္.. အကုန္အထူးအဆန္းေတြ ခ်ည္းပဲ...

အိမ္းးး.အဲဒါဆို... မင္းတို႕ကို တစ္ခုေမးမယ္...

ေခြးနဲ႕ ၾကြက္နဲ႕ ေပးကိုက္ရင္ ဘယ္သူႏိုင္မယ္ ထင္လဲ...

ဟာ..ဦးႀကီးကလဲ ေခြးပဲႏိုင္မွာေပါ့...

ၾကြက္က ေခြးတစ္ကိုက္စာပဲရွိတာကို..

တာေပါကေကာ ဘယ္သူႏိုင္မယ္ထင္လဲ..

ေခြးႏိုင္မွာေပါ့ ဘႀကီးရ...

ေသခ်ာတယ္ေနာ္.... အဲဒါဆို..

ေဟ့... ေအာင္သိန္း.. ၾကြက္လိုက္တဲ့ ငနက္ကို ဆြဲလာေပးဦး... 

ခဏေနေတာ့ မဲနက္ေနတဲ့ ေခြးနက္ႀကီး တစ္ေကာင္... ေဘးမွာ အျမီးေလးနံ႕နံ႕နဲ႕ပါလာတယ္...

ဒီေကာင္က ၾကြက္လိုက္တဲ့ေနရာမွာ အရမ္းေတာ္တာ... 

အခု ဒီေကာင္နဲ႕ ၾကြက္ကို ေပးကိုက္မယ္...

ဟာ ဦးႀကီးကလဲ ၾကြက္ ေသသြားမွာေပါ့...

ၾကည့္စမ္းပါဦးကြာ.... မေလာနဲ႕..ဆိုျပီး 

တဲေပၚက ပလုိင္းထဲက လယ္ၾကြက္တစ္ေကာင္ကို ထုတ္ပီး ငနက္ အေရွ႕မွာ ႀကိဳးနဲ႕ခ်ည္ျပီး ခ်လိုက္ေတာ့....

ငနက္က ၾကြက္အနံ႕ရေတာ့ တဂူးဂူးမာန္ဖီရင္း လယ္ၾကြက္ကို စားမတတ္၀ါးမတတ္ ရုန္းေနတာ.

ဦးေအာင္သိန္းက ဂုတ္ႀကိဳးကို ဆြဲထားေတာ့.. ငနက္က မလႊတ္သြားဘူး...

လယ္ၾကြက္ခဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ေနတာ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ေနတယ္...

ခဏေနေတာ့... ဦးႀကီးက စာရြက္တစ္ရြက္ေပၚမွာ က်ားတစ္ေကာင္ပံုကိုဆြဲျပီး စာရြက္ကို ျဖဲလိုက္တယ္...

ျဖဲလိုက္တဲ့ စာရြက္ကို ၾကြက္ကိုယ္ေပၚမွာ လက္နဲ႕ရိုက္ပီး ကပ္ေပးလိုက္တယ္ ဆိုရင္ျဖင့္..

ခုနက ေၾကာက္ေနတဲ့ ၾကြက္က...

ေျခေလးေခ်ာင္းကိုေထာက္ပီး ေဘးတိုက္သြား ပီး ေခြးကို ေခ်ာင္းလိုက္... ပါးစပ္ကလဲ မာန္ဖီေနတာဗ်ာ... တကယ့္ က်ားေပါက္ေလး အတိုင္းပဲ...

ခပ္လွမ္းလွမ္းက ငနက္ကလဲ စားမတတ္၀ါးမတတ္ ရုန္းေနတာ...

ေအာင္သိန္း လႊတ္ေပးလိုက္ကြာ....

လႊတ္ေပးလိုက္ေကာ... ၾကြက္က တစ္ဟုန္ထိုး ေျပးသြားတာ....

ငနက္ကလဲ အရွိန္နဲ႕ေျပးလာတာ...

ၾကြက္အနားလဲေရာက္ေကာ..

ငနက္ တံု႕ခနဲ ရပ္သြားတယ္... ၾကြက္က အတင္းဖိလိုက္တာ...

ငနက္ခဗ်ာ တအီအီနဲ႕ အျမီးကုပ္ပီး ေျပးတာမွ တန္းေနတာပဲ... တလင္းထဲမွာ ၾကြက္လိုက္လို႔ ငနက္ေျပးေနတာကို ၾကည့္ျပီး က်ြန္ေတာ္တို႕ ရီလိုက္ရတာဗ်ာ အူေတာင္နာတယ္...

ေနာက္ေတာ့ ဦးႀကီးက ဖေနာင့္တစ္ခ်က္ေပါက္လိုက္တာ.... ေျပးေနတဲ့ ၾကြက္က ဗုန္းဆိုလဲက်သြားတာ...

ခဏေနေတာ့ ျပန္ထလာပီး လယ္ကြင္းထဲ ေျပးသြားတယ္...

ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့ရတာ... ခုထိ အဲဒီကို ျပန္မေရာက္ေတာ့ဘူး...

တာေပါကေတာ့ သူ႕ဦးဇင္း.ေက်ာင္းေျပာင္းေတာ့ ပါသြားျပီး အဆက္အသြယ္မရွိေတာ့ဘူး...

ကဲ အဲဒါပဲ.. ငါလဲ ပါးစပ္ေညာင္းသြားပီ.. မင္းလဲ သြားေရးေတာ့ ဆိုျပီး ေျပာပါေလေရာ....

ဒါကေတာ့ ဒိန္ခ်ဥ္တစ္ခြက္ အေၾကာင္းျပျပီး ရလာတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးပါပဲဗ်ာ... 

                 ဆက္လက္ႀကိဳးစားသြားပါမယ္..

                            ေဇယန ( ရာမည )

ခရက္ဒစ္  ပရေလာကမွ႐ွားပါးမွတ္တမ္းမ်ား