ေကာင္းကင္ယံထက္တြင္ ”ဂ်ိန္း ဂ်ိန္း”ဟူေသာမိုးၿခိမ္းသံမ်ားအဆက္မျပတ္ထြက္ေပၚလာကာလ်ွပ္စီးမ်ားလည္းဝင္းလက္စြာျဖစ္ေပၚေနေလသည္။မိုးကလည္းအၿငိဳးႀကီးစြာ
ရြာသြန္းေနေသာ္ေၾကာင့္ေခ်ာင္း႐ုိးတစ္ေလ်ွာက္အုပ္မိႈင္းေနေလသည္။
အရာအားလုံးသည္မဲေမွာင္အုပ္မႈိင္းေနခ်ိန္တြင္ ေလွကေလးတစ္စင္းသည္
ေခ်ာင္းေရျပင္တြင္လူးလာျဖတ္သန္းေနေလသည္။ေလွေပၚရွိလဴတစ္ေယာက္လည္းေလွာ္တက္ကိုကိုင္ကာေခ်ာင္းေရျပင္ကိုအံတုကာေလွာ္ခတ္ေနေလသည္။မိုးမ်ားကလည္းအဆက္မျပတ္ရြာသြန္းကာမိုးၿခိမ္းသံမ်ားလည္းဆူညံေနေလသည္။ထိုစဥ္ ေလွကေလးသည္ ရုတ္တရက္လူးလြန္႔ကာ ေခ်ာင္းေရျပင္ထက္တြင္ နစ္ျမႇပ္သြားေလသည္။ေလွေပၚမွလူသည္လည္းေလွႏွင့္အတူနစ္ျမႇပ္သြားေလရာလုံးလုံးမ်ွမေတြ႔ရေတာ့ေခ်။
”ငေသာ္ အေလာင္း ေခ်ာင္းထဲမွာေတြ႔တယ္ေဟ့”
”ဟာ ဟုတ္ရဲ႕လားကြာ ငေသာ္က ဝါရင့္ ပိုက္သမားပါကြ””ဟာ မယုံလဲေနဗ်ာ က်ဳပ္ေတာင္အခုပဲသူ႔အေလာင္းကိုၾကည့္ၿပီးျပန္လာတာ ”ဟုရြာထဲ႐ွိလူမ်ားက
ဆူညံပြက္ေလာ႐ုိက္ကာ ငေသာ္ေသဆုံးသည့္သတင္းကိုေျပာေနၾကေလသည္။ငေသာ္၏အေလာင္းကိုလည္းသြားေရာက္ၾကည့္ရႈၾကသူမ်ားက”ငေသာ္ေသတာ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ကြာ
ငါးျမႇားခ်ိတ္အာေခၚခ်ိတ္ၿပီးေသရတယ္လို႔ကြာ”ဟုမွတ္ခ်က္ခ်ၾကေလသည္။ဟုတ္ပါေပသည္။ငေသာ္၏အေလာင္းသည္ေခ်ာင္းေရျပင္ထက္တြင္ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ေသဆုံးေနေလသည္။သူ၏အာေခါင္တြင္ငါးျမႇားခ်ိတ္တန္းလန္းျဖင့္ေသဆုံးေနကာ ကိုယ္ခႏၶာအႏွံကိုလည္း ငါးမ်ားကတြတ္ထားဆိတ္ထားေသာေၾကာင့္႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ပင္။ ငေသာ္ေသသည့္ေခ်ာင္းကိုငေသာ္ေသေခါင္းဟုေခၚတြင္ၾကေလသည္။ထိုေခ်ာင္းသည္။ပခုကၠဴ အနီး၊ခ်င္းတြင္းျမစ္အထက္ပိုင္း၊မဟာၿမိဳင္ေတာအနီးတြင္တည္႐ွိေလသည္။
ငေသာ္ေသဆုံးမႈသည္ဘာေၾကာင့္သနည္း။
.........အခုတေလာ ငေသာ္တစ္ေယာက္ငါးဖမ္းရမည္ကိုပင္
စိတ္ပ်က္ေနေလသည္။ယခင္ကကြန္ပစ္လ်ွင္ငါးမ်ားအသင့္အတင့္မိေလသည္။ယခုရက္ပိုင္းတြင္ငါးမ်ားကိုလုံးဝဖမ္းဆီး၍မရျဖစ္ေနေလသည္။ပိုက္ကြန္အတြင္းသို႔ငါးမ်ားလုံးဝမေရာက္႐ွိ္ၾကေပ။
ထိုေၾကာင့္ငေသာ္တစ္ေယာက္လြန္စြာစိတ္ညစ္ကာၾကံရာမရျဖစ္ေန၏။
ထ္ုေနာက္ထုံးစံအတိုင္း ေလွထဲတြင္ပိုက္ကြန္ထည့္ကာေခ်ာင္း႐ုိးအတိုင္းေလွာ္ခတ္လာေလသည္။
ထ္ိုသို႔ေလွာ္ခတ္လာရင္း ငေသာ္၏စိတ္ထဲ၌အေတြးတစ္ခုဝင္းလက္စြာဝင္ေရာက္လာေလသည္။
”ဟာ ဟုတ္ၿပီ ၿမိဳ႕ေတာ္႐ွင္ ရြာေတာ္႐ွင္
ေတြကိုတိုင္တည္တုေတာင္းၿပီးကြန္ပစ္ၾကည့္မယ္ကြာ”ဟုဆိုကာေလွဝမ္းအတြင္းမွပိုက္ကြန္ကိုထုတ္ယူလိုက္ေလသည္။ထိုေနာက္ငေသာ္က”ၿမိဳ႕ေတာ္႐ွင္ ရြာေတာ္႐ွင္ မ်ားခင္ဗ်ာ ကြၽန္ေတာ္အခုငါးဖမ္းမလို႔ပါ ငါးရေအာင္ကူညီေစာင္မေတာ္မူပါ
ေလွဦးပိုင္းငါးေတြျပည့္ေနေအာင္ရရင္ေတာ္ပါၿပီခင္ဗ်ာ”ဟုဆိုကာကြန္ပစ္ေလသည္။(ေလွတစ္စင္းတြင္းအပိုင္းသုံးပိုင္းခြဲျခားထားေလသည္ ေလွေ႐ွ႕ပိုင္းကို ဦးပိုင္းဟုလည္းေကာင္း၊ေလွဝမ္းပိုင္းကို
ပဲ့ပိုင္းဟုလည္းေကာင္း၊ေလွေနာက္ပိုင္းကို ၿမီးပိုင္းဟုလည္းေကာင္း ေခၚဆိုၾကေလသည္ ။ စာေရးသူစကားခ်ပ္)
ပထမဆုံးပစ္လိုက္သည့္ပိုက္
ကြန္အားျပန္လည္၍ဆယ္ယူရာငါးမ်ား
အေတာ္အသင့္ပါ႐ွိေသာေၾကာင့္
ငေသာ္တစ္ေယာက္ဝမ္းသာသြားေလသည္။”ဟာ ရြာေတာ္႐ွင္ ၿမိဳ႕ေတာ္႐ွင္ေတြ ငါ့ကိုမစၿပီးနဲ႔တူတယ္
အရင္ကကြန္ပစ္ရင္ ငါးသိပ္မရဘူး
အခုက်ေတာ့ငါးအေတာ္ရသားပဲ”ဟုဆိုကာဝမ္းသားအူျမဴးေနေလသည္။ထိုေနာက္ကြန္ႏွစ္ႀကိမ္ခန္႔ပစ္ၿပီးေသာအခါ
ငါးအေတာ္အမ်ားရ၍ေလွဦးပိုင္းသည္
ငါးမ်ားျပည့္လ်ွံသြားေလသည္။”ဟာ
ေလွဦးပိုင္းေတာ့ငါးေတြျပည့္ေမာက္ေနၿပီ မထူးပါဘူးထပ္ပစ္မယ္ကြာ”ဟုၾကံဳးဝါးကာ”ကဲရြာေတာ္႐ွင္တို႔ေရ ကြၽန္ေတာ္
ရဲ႕ေလွပဲ့ပိုင္းတြင္ငါးမ်ားျပည့္ေမာက္ေအာင္လိုျခင္ပါတယ္ကူညီေပးပါအုန္း”ဟုထပ္မံတိုင္တည္ျပန္ေလသည္။
ထိုသို႔တိုင္တည္ၿပီးေနာက္ပိုက္ကြန္ကို ထပ္မံပစ္လႊတ္လိုက္ေလသည္။အတန္ၾကာေသာအခါျပန္လည္၍ဆယ္ယူရာ
ငါးမ်ားအလြန္းမ်ားျပားစြာဖမ္းမိေသာေၾကာင့္ေလွပဲ့ပိုင္းသည္တခဏခ်င္းပင္
ျပည့္လ်ွံသြားေလသည္။ထိုသို႔ငါးမ်ားအေတာ္အမ်ားရ႐ွိေသာ္လည္း ငေသာ္၏စိတ္ထဲတြင္ မတင္းတိမ္ေသးဘဲေလာဘအရိပ္အေငြ႔မ်ားတေထာင္းေထာင္းထလာကာ” ရြာေတာ္႐ွင္ေတြကူညီတုန္း အခြင့္အေရးဆိုတာရတုန္းယူထားရတယ္ ေနာက္တစ္ခါထပ္တိုင္တည္မယ္ကြာ”ဟုၾကံစည္ေလသည္။”ရြာေတာ္႐ွင္နဲ႔ဆိုင္ရာမ်ားခင္ဗ်ာ က်ေနာ္ေလွၿမီးပိုင္းမွာေနရာက်န္ပါေသးတယ္ ေနာက္ထပ္ငါးမ်ားရ႐ွိေအာင္ကူညီပါးအုန္းခင္ဗ်ာ” ဟုဆိုကာထပ္မံ၍ပိုက္ကြန္ပစ္ဖမ္းေလသည္။ခဏၾကာေသာ္ပိုက္ကြန္အားျပန္လည္ဆယ္ယူလိုက္ေသာအခါ
ငေသာ္တစ္ေယာက္လြန္စြာဝမ္းသာသြားေလသည္။
ပိုက္ကြန္ထဲတြင္ငါးမ်ားျပည့္ႏွက္စြာဖမ္းမိေနေလေသာ္ေၾကာင့္ သူ၏ေလွၿမီးပိုင္းပါငါးမ်ားျဖင့္ျပည့္လ်ွံသြားေလသည္။ေလွသည္မ်ားျပားလွေသာ္ငါးမ်ား၏အေလးခ်ိန္ေၾကာင့္ေခ်ာင္းေရျပင္တြင္ေႏွးေကြးစြာျဖတ္သန္းေနေလ၏။ထိုစဥ္ေကာင္းကင္ယံထက္တြင္
မိုးသားမ်ားေမွာင္မဲကာမိုးၿခိမ္းသံမ်ားျမည္ဟီး၍မိုးမ်ားသည္းႀကီးမည္းႀကီးရြာသြန္းေလသည္။ငေသာ္၏ေလွငယ္ေလးသည္လည္းငါးမ်ားအဆမတန္တင္ေဆာင္လာေသာ္ေၾကာင့္သည္းထန္လွေသာမိုးေရၾကားတြင္လူးလြန္႔ကာေနေလသည္။ေကာင္းကင္ယံထက္တြင္မိုးၿခိမ္းသံမ်ားဆူညံကာလ်ွပ္စီးမ်ားဝင္းလက္ေနေလသည္။ထိုစဥ္ေလွကေလးသည္လည္းငေသာ္၏ေလာဘေၾကာင့္ရ႐ွိလာသည့္ငါးမ်ား၏ အေလးခ်ိန္ကိုအံမတုႏုိင္႐ွာဘဲ
ေခ်ာင္းေရျပင္ထဲသို႔ႏွစ္ျမႇပ္သြားေလသည္။ငေသာ္သည္လည္း ေလွငယ္ေလး၏ႏွစ္ျမႇပ္မႈႏွင့္အတူ
ေခ်ာင္းေရျပင္ထဲသို႔ေသြး႐ူးေသြးတန္း
ႏွစ္ျမႇပ္သြားေလေတာ့သည္။
ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ငေသာ္၏အေလာင္းသည္႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္အေနအထားျဖင့္ေခ်ာင္းစပ္တြင္ျပန္ေပၚလာေလသည္။ငေသာ္သည္အာေခါင္တြင္ငါးျမႇားခ်ိတ္တန္းလန္းျဖင့္ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္အသက္ေပ်ာက္ကာ
အေသမလွခဲ့ေပ။
ငေသာ္ေသၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ထို
ေခ်ာင္းထဲ႐ွိငါးမ်ားသည္လူသြားမ်ား
သ႑ာန္သြားမ်ားပါ႐ွိၾကေလသည္။
ငါးတိုင္းလိုလိုပင္ လူသြားမ်ားပါ႐ွိၾကေလသည္။ထူးဆန္းလွေပစြ။ငေသာ္ေသသည့္ေခ်ာင္းျဖစ္၍
ငေသာ္ေသေခ်ာင္းဟုေခၚဆိုၾကေလသည္။ငေသာ္ေသေခ်ာင္း႐ွိငါးမ်ားသည္လူသြားမ်ားပါ႐ွိၾကသည္ဟုဆိုၾကေလသည္။ေလာဘသမားငေသာ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ထိုေခ်ာင္းတြင္ မကြၽတ္မလြတ္ပဲ႐ွိေနမည္ကိုေတာ့
ယုံၾကည္မိေလသတည္း။
{စစ္သူႀကီး}
No comments:
Post a Comment